خلاء قدرت در خلیج فارس و تاثیر آن در رخداد جنگ ایران و عراق

پس از پیروزی انقلاب ۱۳۵۷ مهمترین رویداد نظام نوپای جمهوری اسلامی ایران جنگ تحمیلی عراق علیه ایران بود از آنجا که این جنگ توسط صدام حسین رئیس جمهور عراق به وقوع پیوست لذا در بررسی دلایل وقوع آن شناخت ابعاد شخصیتی صدام حائز اهمیت است. پژوهش حاضر به روش توصیفی تحلیلی پیگیری شد صدام در کودکی با حقارتهای روانی و اجتماعی بسیاری رشد کرد و این گذشته تاثیرات مخربی بر روحیات و علائق وی گذاشت و او را به سمت سلطه طلبی سوق داد وی در جوانی و پس از ورود به بغداد با آموزههای بعثیسم آشنا شد و دستیابی به قدرت را مجالی برای جبران گذشته خود ارزیابی کرد حضور وی در قاهره و آشنایی با جمال عبدالناصر زمینه ساز پرورش رویای رهبری جهان عرب در اندیشه او شد با خروج انگلستان از منطقه به همراه پیروزی انقلاب اسلامی در ایران خلا قدرت در منطقه پدیدار شد و صدام فرصت را برای نقش آفرینی خود و عراق مناسب دید وی با آغاز جنگ تحمیلی عراق علیه ایران قصد داشت با سلطه بر استان خوزستان و اروندرود عراق را به ثروتمندترین کشور منطقه تبدیل کند و خود نیز رهبری اعراب را به دست بگیرد بدیهی است صدام بدنبال جنگی بود که بتواند سریع در آن پیروز شود و رهبریت خود را بر جهان عرب دیکته کند سرانجام پس از هشت سال جنگ بی نتیجه صدام نتوانست به رویای خود دست یابد

کلیدواژه ها:

صدام ، جنگ ، ایران ، عراق ، حقارت