بررسی رابطه بین اهمیت خانواده با مشارکت سیاسی، اقتصادی و توانمندسازی سیاسی زنان در جهان

این مطالعه با هدف تحلیل رابطه میان اهمیت نهاد خانواده و شاخصهای توانمندسازی ،سیاسی مشارکت سیاسی و اقتصادی زنان در سطح بینالمللی انجام شده است. با توجه به نقش محوری زنان در دستیابی به توسعه پایدار و موانع ساختاری نظیر تبعیض جنسیتی خانواده به عنوان نخستین نهاد جامعه پذیری همزمان می تواند هم تسهیلگر و هم مانعی برای حضور فعال زنان در عرصههای عمومی باشد. پژوهش حاضر به دنبال این است که آیا افزایش اهمیت خانواده در نزد شهروندان با کاهش یا افزایش شاخصهای مرتبط با موقعیت اجتماعی-سیاسی زنان همراه است. روش تحقیق مبتنی بر تحلیل ثانویه داده های ۶۴ کشور از منابع معتبر بینالمللی شامل نظرسنجی بین المللی (WVS)، پروژه دموکراسیهای متنوع (V-Dem) و «بانک جهانی است متغیرها شامل میزان اهمیت خانواده بر اساس نظرسنجیها «توانمندسازی سیاسی «زنان ترکیبی از حقوق مدنی و نمایندگی سیاسی مشارکت سیاسی حضور در نهادهای تصمیم گیری و مشارکت اقتصادی» (نسبت اشتغال زنان شدند با توجه به نرمال نبودن توزیع داده ها تایید شده توسط آزمونهای شاپیرو-ویلک و کولموگوروف-اسپیرنف)، از آزمونهای ناپارامتریک اسپیرمن برای سنجش همبستگی استفاده شد. یافته ها نشان دهنده رابطه معکوس و معنادار میان اهمیت خانواده و هر سه شاخص بود. این نتایج حاکی از آن است که در جوامعی که خانواده برای شهروندان از اولویت بالاتری برخوردار است عموما زنان با محدودیت بیشتری در دستیابی به موقعیتهای سیاسی و اقتصادی مواجه می شوند. این الگو احتمالا بازتابی از هنجارهای فرهنگی محافظه کارانه یا ساختارهای مردسالانه است که نقش سنتی زنان در خانواده را تقویت می کند. در نتیجه گیری پژوهش تاکید می کند که تقویت نهاد خانواده بدون اصلاح همزمان ساختارهای جنسیتی، ممکن است به تثبیت نابرابریها بینجامد. پیشنهاد می شود در تحقیقات آتی، متغیرهای واسطه ای مانند سطح تحصیلات قوانین حمایتی و نقش رسانه ها کنترل شوند تا سازوکار این رابطه به طور دقیقتر شناسایی گردد. این یافته ها سیاست گذاران را به بازتعریف «خانواده» به عنوان نهادی همسو با حقوق برابر زنان فرامی خواند.

کلیدواژه ها:

اهمیت ، خانواده ، توانمندسازی سیاسی ، زنان مشارکت سیاسی ، زنان مشارکت اقتصادی