نقش ربات های اجتماعی در بهبود سلامت روان بیماران بستری

فزایش مدت زمان بستری بیماران در بخش های مراقبت ویژه (ICU) معمولا با فشارهای روانی قابل توجهی همراه است. محیط استریل و محدودکننده، صدای مداوم تجهیزات پزشکی، نبود تعامل اجتماعی کافی، و احساس وابستگی، از جمله عواملی هستند که می توانند منجر به بروز اختلالات روانی نظیر اضطراب، افسردگی، و احساس تنهایی در بیماران شوند. با پیشرفت فناوری های نوین در حوزه سلامت، ربات های اجتماعی به عنوان ابزاری تعاملی با قابلیت های شبه انسانی، توجه پژوهشگران را برای مداخله در حوزه سلامت روان به خود جلب کرده اند. هدف این مطالعه بررسی تاثیر به کارگیری ربات های اجتماعی بر بهبود وضعیت روانی بیماران بستری در بخش مراقبت ویژه است. پژوهش حاضر به شیوه ای نیمه تجربی و با استفاده از روش مداخله ای طراحی شده است. در این مطالعه، بیماران بستری در ICU که واجد شرایط بودند، در معرض تعامل با ربات اجتماعی قرار گرفتند و شاخص های روان شناختی آن ها پیش و پس از مداخله مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج به دست آمده نشان داد که استفاده از ربات اجتماعی منجر به کاهش معنادار در میزان اضطراب و افسردگی بیماران گردید و همچنین احساس حمایت روانی و آرامش در آن ها افزایش یافت. این یافته ها بیانگر آن است که ربات های اجتماعی می توانند به عنوان یک ابزار مکمل در بهبود کیفیت مراقبت های روانی بیماران ICU مورد استفاده قرار گیرند.

کلیدواژه ها:

ربات های اجتماعی ، سلامت روان ، مراقبت های ویژه ، اضطراب و افسردگی ، تعامل انسان-ربات