مروری بر غشاهای بر پایه پلی لاکتیک اسید و کاربرد آن در تقطیر غشایی برای تصفیه آب و پساب

کمبود آب یکی از بزرگترین چالشهای امروز جوامع بشری می باشد و به دلیل گسترش سریع جمعیت و افزایش شهرنشینی، توسعه صنعت، تغییرات آب و هوای جهانی و همزمان با گرم شدن کره زمین در سال های اخیر تشدید شده است. در این شرایط تصفیه آب و مدیریت منابع آن اهمیت بسیار زیادی برای صنایع مختلف نظیر نفت و گاز، تولید مواد غذایی، نیروگاه ها و ... پیدا کرده است. روش های متنوعی از فناوری های مبتنی بر غشا برای تصفیه آب ارائه شده اند که آن ها می توان بر اساس نیروی محرک به فرآیندهایی مانند اولترافیلتراسیون (UF)، نانوفیلتراسیون (NF)، اسمز مستقیم (FO)، اسمز معکوس (RO) و تقطیر غشایی (MD) طبقه بندی کرد. در این بین و طی سال های اخیر فرآیند MD به دلیل مزایایی که نسبت به فرآیندهای نمک زدایی مرسوم دارد (نظیر راندمان انرژی بالا و هزینه های عملیاتی پایین در زمینه نمک زدایی آب و تصفیه پساب) مورد توجه قرار گرفته اما کماکان نیاز به بهبود غشا و اصلاح خواص آن احساس می شود که استفاده از پلیمرهای زیست تخریب پذیر یکی از راه حل های پیشنهادی می باشد تا این فناوری بهینه و اقتصادی تر شود. در این مقاله به مروری بر فرآیند تقطیر غشایی و غشاهای پلیمری مبتنی بر پلی لاکتیک اسید پرداخته می شود.

کلیدواژه ها:

تصفیه ، آب ، تقطیر غشایی ، پلی لاکتیک اسید ، نمک زدایی ، پساب