استفاده از ترکیبات بایومارکری برای تعیین ویژگیهای ژئوشیمیایی نفت مخزن فهلیان در یکی از میدان های دشت آبادان

تحلیلهای ژئوشیمیایی نقش برجسته ای در شناسایی خصوصیات سنگهای منشا و ویژگیهای هیدروکربنهای یک حوضه دارند. علم ژئوشیمی آلی با بهره گیری از ابزارهای مناسب اطلاعات ارزشمندی در شناخت خصوصیات سنگهای منشا و ترکیبات هیدروکربنی ارائه می دهد. بایومارکرها مهمترین و شناخته شده ترین ابزار برای تعیین جامع خصوصیات ژئوشیمیایی می باشند. سازند فهلیان به سن بریازین-هوتروین، متشکل از سنگ آهکهای کم عمق، بخشی از گروه خامی بالایی و یکی از مخازن کلیدی نفتی در فروافتادگی دزفول و دشت آبادان به شماور می رود. در این مقاله یک نمونه نفت خام از مخزن فهلیان یکی از میدان های دشت آبادان به منظور شناسایی شرایط محیط رسوبگذاری، لیتولوژی مواد آلی ورودی و بلوغ حرارتی سنگ منشا مولد نفت این مخزن با استفاده از آنالیزهای ژئوشیمیایی GC و GC-MS مورد مطالعه قرار گرفت. پارامترهای غیربیومارکری شامل شاخص ارجحیت کربن (CPI)، نسبت مواد آلی خشکی به دریایی (TAR)، نسبت ایزوپرنوئیدهای پریستان به فیتان (Pr/h) و پارامترهای بیومارکری شامل استرانها و نسبت دی بنزوتیوفن به فنانترن (DBT/Phen) ترکیبات آروماتیک برای دستیابی به اهداف این مطالعه استفاده شدند. این پارامترها نشان دهنده منشا دریایی و شرایط احیایی در سنگ منشا نمونه نفت مورد مطالعه در میدان جفیر هستند. علاوه بر این، مقادیر CPI و پارامترهای بیومارکری نظیر نسبت (۲۲۲۲۲۲ در هوموهوپانهای C۳۲ و ۲۰S/۲۰S۲۰R در استران C۲۹ بیانگر شارژ مخزن فهلیان توسط سنگ منشایی واقع در پیک پنجره نفتی می باشد.

کلیدواژه ها:

ارزیابی ژئوشیمیایی ، بایومارکر ، هیدروکربن های آروماتیک ، مخزن فهلیان