بررسی کارایی موسسات مالی و اعتباری غیر بانکی با رویکرد تحلیل پوششی دادهها (DEA)

در سال ۱۳۸۳ و در راستای اجرای ماده ۱۰ قانون پولی و بانکی و تحقق ماده ۹۲ برنامه سوم توسعه و به منظور سامان بخشیدن هر چه بیشتر به موسسات مالی فعال در کشور، قانون بازار غیر متشکل پولی کشور به تصویب رسید. پس از بحران ایجاد شده توسط صندوقهای قرض الحسنه، موسسات مالی و اعتباری غیر بانکی بیشترمورد توجه قرار گرفت؛ و بانک مرکزی به سه صندوق قرض الحسنه مهر، انصار و قوامین با شرط آنکه سر و ساماندهی بخشی از صندوقهای بحرانزده را به عهده بگیرند، موافقت نامه اصولی تبدیل به موسسه مالی و اعتباری را صادر نمود. این نوع از موسسات مالی از یک طرف طبق قانون با برخی محدودیتها در ارائه خدمات مواجه هستند و از طرف دیگر خود را ملزم به دستورالعملهای بانک مرکزی در خصوص بانکها بخصوص در مورد رعایت نرخ سود سپرده ها نمی دانند. با توجه به این شرایط بررسی کارایی این موسسات در قبال سیستم بانکی موضوعی است که در این تحقیق با استفاده از یک روش آماری (تحلیل پوششی داده ها) بدان پرداخته شده است. نتایج نشاندهنده آنست که کارایی این موسسات نسبت به عملکرد سیستم بانکی پایینتر بوده است.

کلیدواژه ها:

موسسات اعتباری غیر بانکی ، کارایی ، تحلیل پوششی داده ها