بررسی رابطه بین استرس شغلی با تمایل به ترک خدمت کارکنان باتوجه به نقش میانجی سکوت سازمانی

این مطالعه با هدف بررسی رابطه بین استرس شغلی با تمایل به ترک خدمت کارکنان باتوجه به نقش میانجی سکوت سازمانی کارکنان ستادی معاونت های دانشگاه علوم پزشکی جیرفت صورت گرفته است. کارکنان ستادی معاونت های دانشگاه علوم پزشکی جیرفت انجام گرفته است. پژوهش حاضر از نوع توصیفی همبستگی است که به صورت مقطعی در سال ۱۴۰۳ در بین کلیه کارکنان ستادی معاونت های دانشگاه علوم پزشکی جیرفت انجام گرفته است. که تعداد آنها ۶۰۰ نفر می باشد و از این تعداد ۲۳۴ بر اساس روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای متناسب با حجم جامعه و طبق فرمول کوکران به عنوان حجم نمونه انتخاب شدند. به منظور گردآوری داده ها از سه پرسشنامه استرس شغلی موسسه سلامت و ایمنی انگلستان(۲۰۰۴)، پرسشنامه تمایل به ترک خدمت کارکنان کیم و لئونگ (۲۰۰۷)، و پرسشنامه سکوت سازمانی واکولا و بورادوس(۲۰۰۵) استفاده گردیده است. پرسشنامه استرس شغلی با ۳۵سوال و روایی و پایایی به ترتیب ۸۷/۰ و ۸۳/۰، پرسشنامه تمایل به ترک خدمت کارکنان با ۱۵ سوال و روایی و پایایی به ترتیب ۹۰/۰ و ۸۹/۰ و پرسشنامه سکوت سازمانی با ۱۳ سوال و روایی و پایایی به ترتیب ۹۱/۰ و ۸۸/۰ استفاده گردیده است. تمام تجزیه و تحلیل های آماری از طریق نرم افزارهای کامپیوتری SPSS و LISREL انجام گرفته است. سطح معنی داری آزمون ۰۵/۰ = α می باشد. نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل داده ها نشان می دهد که بین استرس شغلی با تمایل به ترک خدمت کارکنان باتوجه به نقش میانجی سکوت سازمانی کارکنان ستادی معاونت های دانشگاه علوم پزشکی جیرفت رابطه معنی داری وجود دارد. که با توجه به نتایج تحقیق پیشنهاداتی نیز ارائه گردید.

کلیدواژه ها:

استرس شغلی ، تمایل به ترک خدمت کارکنان ، سکوت سازمانی