راهبرد ها و بایسته های سیاست خارجی در مذاکره و دیپلماسی جمهوری اسلامی ایران

در لغت نامه مرحوم علی اکبر دهخدا دیپلماسی فن و عمل رهبری مذاکرات به منظور حصول سازش بین ملت ها که مورد رضایت طرف مقابل باشد و نیز آداب و مراسم و طرق رهبری این مذاکرات و در فرهنگ عمید شیوه ها و فنون سیاسی برای ارتباط با کشور های دیگر است. اما در دانشنامه سیاسی آشوری این طور تعریف شده است: دیپلماسی به دانش ارتباط میان سیاست مداران و سردمداران جهان گفته می شود. به طور واضح تر، دیپلماسی وسیله ای برای برقراری صلح و امنیت یا روشی جهت تنش زدایی بین دو یا چند کشور است که خواهان کاستن دشمنی و هم افزایی صلح آمیز و پایداری سیاسی هستند و برای بقا ارتباطات دوستانه در سطح بین المللی تلاش می کنند. به مقام های رسمی سیاسی، فرهنگی، اقتصادی، اجتماعی و نظامی یک کشور نزد کشور دیگر یا سازمانی بین المللی دیپلمات گفته می شود. وزارت امورخارجه که دستگاه دیپلماسی کشور است جایگاه ویژه ای در نظام دارد و به قول مقام معظم رهبری این وزارتخانه نیمی از دولت است. اتاق های فکر نقش حیاتی در شکل دهی و تاثیرگذاری بر تصمیم گیری های خط مشی، ارائه تحقیق، تحلیل و تخصص در مورد طیف وسیعی از مسائل اجتماعی دارند. این سازمان های مستقل، شکاف بین دانشگاه، دولت و مردم را پر می کنند و بینش ها و توصیه های ارزشمندی را ارائه می کنند که به تصمیم گیری آگاهانه کمک می کند.

کلیدواژه ها:

راهبرد سیاست خارجی ، مذاکره ، دیپلماسی