بررسی نقش مهارت های ارتباطی بر مسئولیت پذیری کارکنان با توجه به نقش میانجی اشتیاق شغلی

هدف از انجام پژوهش حاضر بررسی نقش مهارت های ارتباطی بر مسئولیت پذیری کارکنان با توجه به نقش میانجی اشتیاق شغلی است. روش این پژوهش با توجه به ماهیت موضوع، توصیفی-پیمایشی از نوع همبستگی و به لحاظ هدف کاربردی و به روش تحلیل مسیر است. جامعه آماری در این پژوهش کلیه کارکنان مرکز بهداشت شهر بجنورد در سال ۱۴۰۲-۱۴۰۳ به تعداد ۶۰۰ نفر است که تعداد ۲۳۴ نفر براساس جدول مورگان، به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار جمع آوری داده ها شامل پرسشنامه های مهارت های ارتباطی جرابک (۲۰۰۴)، پرسشنامه مسئولیت پذیری هاریسون گاف (۱۹۸۴) و اشتیاق شغلی سالوناوا و شوفلی (۲۰۰۱) است. روایی صوری و محتوایی پرسشنامه ها توسط استاد راهنما مورد تایید قرار گرفت و پایایی پرسشنامه ها با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ بیشتر از ۰.۷۰ برای هر یک از پرسشنامه ها بدست آمد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS ۲۲.۰ و SmartPLS ۳.۰ تحلیل شدند. نتایج تحلیل مسیر نشان داد که مهارت های ارتباطی بر مسئولیت پذیری کارکنان و اشتیاق شغلی تاثیر معناداری دارد. همچنین اشتیاق شغلی بر مسئولیت پذیری کارکنان تاثیر معناداری دارد. و در نهایت نتایج تحلیل مسیر نشان داد که اشتیاق شغلی رابطه بین مهارت های ارتباطی بر مسئولیت پذیری کارکنان را میانجی گری می کند. با توجه به نتایج پژوهش مبتنی بر اینکه اشتیاق شغلی در رابطه بین مهارت های ارتباطی با مسئولیت پذیری کارکنان، نقش واسطه ای دارد؛ به مدیران و دست اندرکاران سازمان علوم پزشکی توصیه می گردد با اتخاذ روشهای مناسب و فراهم کردن امکانات لازم، تلاش نمایند توانایی های کارکنان را در این زمینه بهبود بخشند؛ همچنین، کارکنان نیز در تقویت مهارت های ارتباطی و مسئولیت پذیری خود تلاش کنند.

کلیدواژه ها:

مهارت های ارتباطی ، مسئولیت پذیری ، اشتیاق شغلی