بررسی رابطه بین جامعه پذیری سازمانی با رفتار شهروندی سازمانی با توجه به نقش میانجی اعتماد سازمانی در بیمارستان بقیه الاعظم علی آبادکتول

در این تحقیق رابطه بین جامعه پذیری سازمانی و رفتار شهروندی سازمانی با توجه به نقش میانجی اعتماد سازمانی مورد بررسی قرار گرفت. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر روش تحقیق توصیفی، پیمایشی و از نوع همبستگی می گردد. جامعه آماری این پژوهش، کلیه کارکنان بیمارستان بقیه الاعظم علی آبادکتول به تعداد ۴۰۰ نفر می باشد که با توجه به جدول کرجسی و مورگان ۲۰۰ نفر بعنوان نمونه آماری انتخاب گردیدند. جهت انتخاب نمونه مناسب از روش نمونه گیری تصادفی ساده استفاده شده است. روش جمع آوری داده ها نیز میدانی و کتابخانه ای و ابزار آن پرسشنامه های استاندارد جامعه پذیری سازمانی «تائورمینا»، پرسشنامه اعتماد سازمانی «چنی» و پرسشنامه رفتار شهروندی سازمانی «پودساکوف» می باشد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها بر حسب فرضیه های این پژوهش، از روش آمار توصیفی و آمار استنباطی، که جهت انجام تحلیل عاملی از نرم افزار SPSS و جهت بررسی و تحلیل فرضیات تحقیق از روش معادلات ساختاری از نرم افزار لیزرل استفاده شده است. یافته های تحقیق نشان داد که بین اجتماعی سازی زبانی (۰.۳۳)، اجتماعی سازی اهداف و ارزش ها (۰.۷۸) و اجتماعی سازی تاریخی (۰.۲۶) با اعتماد سازمانی (۰.۷۷) رابطه معنی داری وجود دارد. بین اعتماد سازمانی و رفتار شهروندی سازمانی (۰.۹۶) رابطه معنی داری وجود دارد. بین اجتماعی سازی زبانی (۰.۶۷)، اجتماعی سازی اهداف و ارزش ها (۰.۸۴) و اجتماعی سازی تاریخی (۰.۲۷) با رفتار شهروندی سازمانی (۰.۷۷) رابطه معنی داری وجود دارد.

کلیدواژه ها:

جامعه پذیری سازمانی ، اعتماد سازمانی ، رفتار شهروندی سازمانی