بررسی اثرات هوش هیجانی بر مدیریت تعارض و خودباوری کارکنان کارخانه های گروه سلولزی پویا

هدف پژوهش حاضر بررسی هوش هیجانی بر مدیریت تعارض و خودباوری کارکنان کارخانه های گروه سلولزی پویا بود، این پژوهش کاربردی از نوع توصیفی پیمایشی بود. جامعه آماری این پژوهش شامل ۸۰۰ نفر از کارکنان کارخانه های گروه سلولزی پویا در سال ۱۴۰۳ بودند که با نمونه گیری کوکران حجم ۲۶۰ نفر به شیوه تصادفی ساده انتخاب شده بودند، ابزار گردآوری اطلاعات پرسشنامه استاندارد تنظیم هیجان گراس و جان (۲۰۰۳)، پرسشنامه استاندارد مدیریت تعارض رابینز (۱۹۹۴)و پرسشنامه استاندارد خودباوری کوپر است. هر سه پرسشنامه از روایی و پایایی بالایی برخوردار و پایایی پرسشنامه ها با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ به ترتیب ۸۴۶/۰، ۸۹۷/۰ و ۸۷۳/۰ بدست آمد. جهت تحلیل داده ها از فنون آمار توصیفی (جداول، نمودارهای فراوانی، شاخصهای مرکزی و شاخصهای پراکندگی)، و آمار استنباطی (آزمون کلموگروف اسمیرنوف و رگرسیون خطی چندگانه) در نرم افزار Spss۲۲ استفاده شد.با توجه به نتایج حاصل از این بررسی معناداری هوش هیجانی بر مدیریت تعارض و خودباوری کارکنان کارخانه های گروه سلولزی پویا ن برابر با ۰.۳۹۸ بدست آمد. با توجه به ضریب تاثیر محاسبه شده، با افزایش یک واحدی در هوش هیجانی، به میزان ۰.۳۹۸ واحد، مدیریت تعارض و خودباوری کارکنان بهبود خواهد داشت و تاثیر و اثربخشی موثری در مسیر توسعه و پیشرف اهداف سازمان در کارخانه های گروه سلولزی پویا دارد.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، مدیریت تعارض ، خودباوری ، کارمندان ، کارخانه های گروه سلولزی پویا