رهبری اثربخش و تصمیم گیری به کمک منابع انسانی

منابع انسانی همواره به عنوان مهمترین بازوی سازمانی نقشی به سرا در توسعه سازمانی دارد. این امر از راه مشارکت همه جانبه منابع انسانی و پرسنل صورت می گیرد. در درون سازمان یکی از مهمترین راههای مشارکت کارکنان در افزایش اثربخشی و کارایی سازمانها دخالت دادن آنها در تصمیم گیری در سازمان و مدیریت سازمانی می باشد. تصمیم گیری، انتخاب یک راهکار از میان چند راهکار احتمالی است. نظریه تصمیم گیری، دیدی خردگرایانه در مدیریت به کمک منابع انسانی دارد. بر اساس این دیدگاه، برخورد دروندادهای موثر بر تصمیم گیری و بروندادهای ناشی از دستگاه و سازمان منشا تصمیم گیری است. جایگاه مهم تصمیم گیری در مدیریت باعث شده که نه تنها به عنوان مبنای شکل گیری وظایف و جزء انفکاک ناپذیر مدیریت قلمداد شود بلکه برخی از صاحب نظران برجسته نظریه تصمیم گیری نظیر سایمون این نظریه همان مدیریت علمی دانسته و فعالیت و رفتار سازمانی را شبکه پیچیده ای از فرآیند های تصمیم گیری به حساب آورده اند. در این نوشتار به انواع مختلف تصمیم گیری ( مجلسی، اداری و اتفاق آراء ) و نیز مدل های مختلف این نظریه (عقلانی یا کلاسیک ، سازمان یا نئوکلاسیک، سیاسی با انطباق پذیرو فرآیندی یا مدیریتی ) اشاره شد و به نظریه تصمیم گیری فرآیندی یا راهبردی به عنوان مهمترین نظریه تصمیم گیری در سازمانها پرداخته شده است. مقاله حاضر توصیه ای است بر مدیریت به کمک منابع انسانی به جای مدیریت بر منابع انسانی در فرآیند تصمیم گیری در سازمان های اقتصادی، اجتماعی و آموزشی که به مدیران تازه کار در دنیای جهانی شده پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

منابع انسانی ، مدلهای بین رشته ای ، نظریه تصمیم گیری ، مدل فرآیندی تصمیم گیری ، کاهشی و عقلانی ، سبک شناختی شهودی- تفکری