بررسی رابطه بین مسئولیت اجتماعی ادراک شده مدیریت منابع انسانی و عملکرد شغلی با نقش میانجی هویت سازمانی کارکنان و نقش تعدیلگر واکنش سازمانی ادراک شده به بحران در کارکنان مراکز بهداشت استان گلستان

در این تحقیق رابطه بین مسئولیت اجتماعی ادراک شده مدیریت منابع انسانی و عملکرد شغلی با نقش میانجی هویت سازمانی کارکنان و نقش تعدیلگر واکنش سازمانی ادراک شده به بحران در کارکنان مراکز بهداشت استان گلستان مورد بررسی قرار گرفت. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش تحقیق توصیفی، پیمایشی و از نوع همبستگی می باشد. جامعه آماری این پژوهش، شامل کارکنان مراکز بهداشت استان گلستان به تعداد ۱۶۷۰ نفر می باشد. حجم نمونه در این پژوهش با استفاده از جدول کرجسی و مورگان ۳۱۲ نمونه برآورد گردید. برای رفع اثرات پرسش نامه های گمشده و ناقص و موارد پاسخ داده نشده توسط پاسخگویان، ۱۰ درصد پرسشنامه اضافی توزیع و در نهایت تعداد ۳۱۲ پرسشنامه جهت تجزیه و تحلیل داده ها انتخاب شده است. برای نمونه گیری از روش تصادفی ساده استفاده گردیده است. روش جمع آوری داده ها نیز میدانی و کتابخانه ای و ابزار آن پرسشنامه های استاندارد می باشد.. جهت تجزیه و تحلیل داده ها بر حسب فرضیه های این پژوهش، از روش مدل معادلات ساختاری با استفاده از نرم افزار Smart-PLS استفاده شده است. نتایج مدل معادلات ساختاری نشان داد بین مسئولیت اجتماعی ادراک شده مدیریت منابع انسانی با عملکرد شغلی، هویت سازمانی رابطه معناداری وجود دارد. بین هویت سازمانی و واکنش سازمانی ادراک شده به بحران با عملکرد شغلی رابطه معناداری وجود دارد. واکنش سازمانی ادراک شده به بحران بر رابطه بین هویت سازمانی و عملکرد شغلی نقش تعدیلی ندارد. هویت سازمانی در رابطه بین مسئولیت اجتماعی ادراک شده مدیریت منابع انسانی و عملکرد شغلی نقش میانجی دارد.

کلیدواژه ها:

مسئولیت اجتماعی ادراک شده مدیریت منابع انسانی ، عملکرد شغلی ، هویت سازمانی کارکنان ، واکنش سازمانی ادراک شده به بحران