حکمرانی اجتماعی از طریق مدیریت بر فناوریهای نوین و مسئولیت بین المللی دولتها

در عصر حاضر، فناوریهای نوین نظیر هوش مصنوعی، پهپادها و ابزارهای سایبری ساختارهای سنتی حقوق بین الملل را با چالشهای اساسی مواجه ساخته اند. استفاده فزاینده از این فناوریها در حوزه های نظامی، امنیتی و اطلاعاتی، ضرورت بازنگری در چارچوب های مربوط به حاکمیت دولتها در داخل کشورها و به خصوص حکمرانی اجتماعی بر این فناوریها، همچنین مسئولیت بین المللی دولتها و سایر فاعلان بین المللی را دوچندان کرده است. حکمرانی اجتماعی از طریق مدیریت بر هوش مصنوعی و فضای مجازی از جمله موضوعاتی است که ذهن اکثر حاکمان فعلی کشورها را به خود مشغول کرده است. با توسعه فزاینده هوش مصنوعی در بخش های مختلف از جمله مراقبت های بهداشتی، مالی و اداره عمومی کشورها، ضرورت ایجاد زیرساخت های لازم در حکمرانی به چالش کشیده شده است. ایده مذکور نیاز به این دارد که چارچوب ها، استراتژی ها و ملاحظات اخلاقی مورد نیاز در توسعه و پیاده سازی فناوری های مبتنی بر هوش مصنوعی در جامعه را رعایت کرده و مدیریت شود. از سوی دیگر، هوش مصنوعی، آن روی دیگر فضای مجازی یا سایبر است که نیاز به مدیریت و حاکمیت خاص خود را دارد که این مهم نیز در قرن ۲۱ چالش های زیادی را برای حاکمیت دولتها ایجاد کرده است. این موضوع نه تنها به دلیل پیامدهای آن بر حریم خصوصی، امنیت و پاسخگویی، بلکه به دلیل سوگیری ها و نابرابری های بالقوه ای که ممکن است در صورت عدم مدیریت کافی از سیستم های هوش مصنوعی ناشی شود، قابل توجه است. فقدان مالکیت و پاسخگویی شفاف در قبال مسئولیت های حاکمیتی هوش مصنوعی چالش ها را تشدید می کند. عدم قطعیت در مورد اینکه چه کسی مسئول جنبه های مختلف حاکمیتی است می تواند منجر به ناکارآمدی و شکاف در نظارت شود و به طور بالقوه خطرات مرتبط با استقرار هوش مصنوعی را افزایش دهد.

کلیدواژه ها:

حکمرانی اجتماعی ، مسئولیت دولتها ، حقوق هوش مصنوعی ، فضای مجازی