تعیین نقش فرانگرانی و ناگویی خلقی در پیش بینی اضطراب اجتماعی دانش آموزان نوجوان

پژوهش حاضر به منظور بررسی نقش فرانگرانی و ناگویی خلقی در پیشبینی اضطراب اجتماعی دانش آموزان نوجوان صورت گرفت. روش پژوهشی توصیفی همبستگی بود. جامعه آماری این تحقیق شامل کلیه دانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه آموزش و پرورش شهر اردبیل در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ میباشند. نمونه آماری پژوهش شامل ۱۵۰ نفر از افراد جامعه آماری بود که به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند ابزار گردآوری اطلاعات شامل پرسشنامه اضطراب اجتماعی کانور) و همکاران (۲۰۰۰) و پرسشنامه فرانگرانی ولز (۲۰۰۹) و مقیاس ناگویی هیجانی تورنتو (۱۹۹۴) بود. تجزیه و تحلیل دادهها با آزمون ضریب همبستگی پیرسون و آزمون تحلیل رگرسیون چندگانه با بهره گیری از نرم افزار آماری SPSS صورت گرفت .نتایج نشان داد که بین فرانگرانی و ناگویی خلقی با اضطراب اجتماعی نوجوانان دختر رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد اضطراب اجتماعی نوجوانان توسط متغیرهای فرانگرانی و ناگویی خلقی تبیین میشود براساس این نتایج روانشناسان و مشاوران در هنگام کار با این ،افراد توجه ویژه ای متغیرهای مطرح شده داشته باشند.

کلیدواژه ها:

اضطراب ، اجتماعی ، فرانگرانی ، ناگویی خلقی