ارتباط بین مثبت اندیشی با تحمل پریشانی و احساس تنهایی در سالمندان شهر ساری
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 139
فایل این مقاله در 7 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
CONFEP02_1919
تاریخ نمایه سازی: 13 مهر 1404
چکیده مقاله:
پدیده سالمندی یکی از مراحل حیات است که پس از دوران جوانی و میانسالی ظاهر شده و با سپری شدن وقتی به نقطه نهایی رسید منجر به مرگ میشود. سالمندی همراه با مفاهیم اضمحلال و پیری است سالمندی را سن سوم عصر سوم، حیات مرحله واپسین در تکامل شخص و سنین طلایی نیز نامیده اند. در واقع سالمندی یک مرحله طبیعی از زندگی است که میتواند با چالشها و فرصتهای خاص خود همراه باشد و نیاز به توجه و حمایت مناسب دارد و فرایندی طبیعی و اجتناب ناپذیر است سالمندی به مرحله ای از زندگی اطلاق میشود که معمولا با افزایش سن و تغییرات فیزیکی روانی و اجتماعی همراه است. این مرحله معمولا از سنین ۶۰ یا ۶۵ سالگی آغاز میشود و بزرگترین گروه اجتماعی دنیا را تشکیل میدهد به طوری که هرم جمعیت بیشتر کشورهای جهان که در اوایل قرن بیستم به صورت مثلثی بوده و امروزه استوانه ای شکل شده است. پدیده افزایش جمعیت سالمندان یکی از مهمترین چالشهای اقتصادی، اجتماعی و بهداشتی در قرن بیست و یک به شمار میرود. طبق گزارش سازمان جهانی بهداشت تعداد سالمندان جهان در سال ۲۰۱۹ بالاتر از یک میلیارد نفر بود و تا سال ۲۰۵۰ به دو میلیارد نفر خواهد رسید و از هر پنج نفر یک نفر سالمند خواهد بود. همچنین بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران و مطالعات انجام شده، جمعیت بیشتر از ۶۰ سال ایران در سال ۲۰۲۱ بیش از ۱۰ درصد برآورد میشود. سالمندی و پیری از مراحل حساس در تحول روانی انسان است و تغییرات جسمانی شناختی و اجتماعی خاصی به همراه دارد. شناخت عواملی که منجر به بهزیستی و سلامت روانی سالمندان میشود از اهمیت به سزایی برخوردار است سلامت روان به نحوه تفکر احساس و عمل اشخاص بستگی دارد و به طور کلی افرادی که از سلامت روانی برخوردارند نسبت به زندگی نگرشی مثبت دارند و آماده برخورد با مشکلات زندگی هستند. یکی از عوامل موثر در بهبود وضعیت روانشناختی و سلامت روان افراد، مثبت اندیشی می.باشد مثبت اندیشی فرآیندی شناختی است که باعث ایجاد تصاویر امیدوار کننده گسترش ایده های خوش بینانه یافتن راه حلهای مناسب برای مشکلات پیش رو تصمیم گیری صحیح و در کل چشم اندازی روشن نسبت به زندگی و آینده می.شود مثبت اندیشی به معنای داشتن نگرش و دیدگاهی است که بر اساس امید و خوشبینی بنا شده است افرادی که مثبت اندیش ،هستند به جای تمرکز بر مشکلات و چالشها به فرصتها و راه حلها توجه میکنند. این نوع نگرش به آنها کمک میکند تا در مواجهه با سختیها و ناکامیها روحیه خود را حفظ کنند و به دنبال یادگیری و رشد باشند. مثبت اندیشی به معنای نادیده گرفتن واقعیتها یا مشکلات نیست بلکه به این معناست که فرد میتواند با وجود چالشها به جنبه های مثبت زندگی توجه کند و از آنها الهام بگیرد. این نگرش میتواند به بهبود سلامت ،روان افزایش رضایت از زندگی و تقویت روابط اجتماعی کمک کند مثبت اندیشی را میتوان، استفاده کردن از تمامی ظرفیتهای ذهنی ،مثبت نشاط انگیز و امیدوار کننده در زندگی برای تسلیم نشدن در برابر عوامل منفی ساخته ذهن و احساسهای یاس آور ناشی از دشواری ارتباط با انسانها و رویارویی با طبیعت دانست به عبارت دیگر مثبت اندیشی داشتن امید همیشگی به یافتن راه حل و به تعبیر شایع خوش بینی نسبت به جهان انسان و خود است. مثبت اندیشی یک ابزار خوب برای زندگی خوب با تمرکز بر احساسات مثبت خواستههای مثبت و فرصتهای مثبت می.باشد مولفه های تفکر مثبت در افزایش سلامت ،روان رضایت از زندگی شادکامی تحمل پریشانی و شکست و همینطور کاهش افسردگی اضطراب و احساس تنهایی افراد موثر است. افراد مثبت اندیش زمانی که با مشکلات و اتفاقات ناخوشایند روبه رو میشوند شکست و ناکامیها را نقص و اشتباه در نظر نمی گیرند و با تحمل ،پریشانی مقاومت و تلاش بر موقعیتهای سخت پیروز می.شوند افرادی که مثبت اندیش ،هستند معمولا از انرژی بیشتری برخوردارند میتوانند در محیطهای مختلف تاثیر مثبتی بر دیگران بگذارند. مثبت اندیشی به معنای داشتن نگرش مثبت و خوشبینی نسبت به زندگی و آینده است. این نگرش میتواند به سالمندان کمک کند تا با مشکلات زندگی بهتر کنار بیایند و از زندگی خود رضایت بیشتری داشته باشند مثبت اندیشی در سالمندان به ویژه اهمیت زیادی دارد زیرا میتواند تاثیرات مثبتی بر سلامت جسمی و روانی آنها داشته باشد سالمندان معمولا با چالشهایی مانند کاهش تواناییهای جسمی، از دست دادن، عزیزان و تغییرات در سبک زندگی مواجه هستند در این شرایط داشتن نگرش مثبت میتواند به آنها کمک کند تا با این تغییرات.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
کبری طالبی ساروکلائی
کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی موسسه آموزش عالی سارویه