نقش تاب آوری در پیش بینی عملکرد شناختی فعالیت روزمره و تجربیات استرس روزمره در سالمندان

هدف این پژوهش بررسی نقش تاب آوری در پیش بینی عملکرد شناختی فعالیت روزمره و تجربیات استرس روزمره در زنان سالمند است. جامعه آماری پژوهش حاضر تمامی زنان سالمند شهر تهران بودند که با توجه به مشخص نبودن حجم دقیق جامعه آماری ۲۳۴ نفر از آنان به صورت در دسترس به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه تاب آوری کانر و دیویدسون (۲۰۰۳)، پرسشنامه عملکرد شناختی فلوستین (۱۹۷۵)، پرسشنامه فعالیت روزمره زندگی کتز (۱۹۶۳) و پرسشنامه استرس هولمز و راهه (۱۹۶۳) استفاده شد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزار spss نسخه ۲۶ استفاده گردید. یافته های این پژوهش نشان داد که بین تاب آوری با عملکرد شناختی فعالیت روزانه و تجربیات استرس روزانه رابطه معنی دار وجود دارد. رابطه تاب آوری با عملکرد شناختی و فعالیت روزانه مثبت و معنادار و رابطه تاب آوری با تجربیات استرس روزانه منفی و معنادار می باشد. براساس اطلاعات به آمده از این پژوهش میزان تاب آوری افراد نقش موثری در میزان عملکرد، شناختی فعالیت روزمره و تجربیات استرس روزمره آنان دارد. با توجه به این نقش موثر باید اقدامات و مداخلات لازم جهت افزایش تاب آوری سالمندان و دیگر افراد جامعه توسط نهادها و ارگانهای مربوطه صورت گیرد تا افراد بتوانند دوران سالمندی بهتری را تجربه کنند.

کلیدواژه ها:

تاب آوری عملکرد ، شناختی فعالیت روزمره ، زندگی تجربیات استرس روزمره ، سالمند