اثر بخشی آموزش قصههای کهن ایرانی بر مهارتهای حل مسئله دانش آموزان ۱۰ تا ۱۲ ساله شهر ارومیه

هدف از انجام این پژوهش بررسی اثر بخشی آموزش قصه های کهن ایرانی بر مهارتهای حل مسئله دانش آموزان بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان ۱۰ تا ۱۲ ساله مقاطع چهارم، پنجم و ششم ابتدایی شهر ارومیه که در سال ۱۴۰۴-۱۴۰۳ در مدارس این شهر مشغول به تحصیل بودند. از این آنها میان ۳۰ نفر به بر اساس ملاک های پژوهش و با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در گروه آزمایش (۱۵ نفر) و گروه کنترل (۱۵ نفر) انتخاب شدند. برنامه آموزش قصه های کهن ایرانی طی ۸ جلسه ۶۰ دقیقه ای اجرا شد. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه هوش هیجانی بار آن (۱۹۹۷) استفاده شد. همچنین برای آزمون فرضیه ها از تحلیل بار-آن (۹۹۷) کواریانس تک متغیره و چندمتغیره (MANCOVA) با استفاده از نرم افزار آماری SPSS ۲۳ مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته های پژوهش نشان داد بین دو گروه آزمایش و کنترل در مهارتهای حل مسئله و خرده مقیاس های آن درماندگی راهبردهای خلاقیت، اعتماد به حل مسئله راهبرد اجتناب و خویشتنداری در حل مسئله تفاوت معناداری وجود دارد (P < ۰.۰۰۱). بنابراین می توان نتیجه گرفت که آموزش قصه های کهن ایرانی می تواند مهارتهای حل مسئله را به طور قابل توجهی افزایش دهد.

کلیدواژه ها:

قصه های کهن ایرانی ، مهارتهای حل مسئله ، دانش آموزان