بررسی تاثیر روش آموزش مساله محور بر خودمحوری خلاق دانش آموزان در درس ریاضی پایه ششم ابتدایی ناحیه دو ارومیه

هدف از انجام پژوهش حاضر، بررسی تاثیر روش آموزش مساله محور بر خود محوری خلاق دانش آموزان در درس ریاضی پایه ششم ابتدایی ناحیه دو ارومیه است. تحقیق حاضر از نظر هدف کاربردی است. این تحقیق از نظر نوع داده ها، کمی بوده و از نظر روش اجرا از دسته تحقیقات نیمه تجربی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل با استفاده از گزینش تصادفی است که دانش آموزان در دو گروه آزمایش و گروه کنترل می باشد. جامعه مورد نظر در این پژوهش را، دانش آموزان پایه ششم دوره ابتدایی ناحیه دو ارومیه در سال ۱۴۰۳-۱۴۰۲ تشکیل می دهند. نمونه گیری به صورت تصادفی ساده دو مرحله ای انجام شد که تعداد ۵۰ نفر در گروه آزمایش و ۵۰ نفر در گروه کنترل قرار گرفتند. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها از آمار استنباطی، آزمون تی مستقل، آزمون تی زوجی، آزمون من ویتنی، کای اسکوئر، آزمون کلموگروف اسمیرنف و آزمون ویلکاکسون ضمنا تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS انجام شده و سطح معنادار کمتر از ۰/۰۵ در نظر گرفته شده است. به طور کلی نتایج پژوهش نشان داد که آموزش براساس مدل راهبردهای روش آموزش مساله محور در خصوص خودمحوری خلاق دانش آموزان در درس ریاضی موثر بوده است. همچنین آموزش راهبردهای روش آموزش مساله محور به صورت معناداری بر ۵ مولفه خودمحوری خلاق (خودکارآمدی، تاثیرات هیجانی برنامه ریزی، فقدان، کنترل پیامد، انگیزش اثربخشی) دارد. در نتیجه با توجه به افزایش میزان نمرات سازه ها، طراحی و اجرای برنامه آموزشی مبتنی بر مدل راهبردهای روش آموزش مساله محور در دانش آموزان ابتدائی پایه ششم همراه با پیگیری تعاملی می تواند سبب افزایش پیشرفت آنان در خصوص درس ریاضی گردد.

کلیدواژه ها:

راهبردهای روش آموزش مساله محور ، خودمحوری خلاق ، پایه ششم ابتدائی ، آموزش ریاضی