طراحی و روایابی الگوی صمیمیت سازمانی در شرایط دورکاری: رویکرد آمیخته

پژوهش حاضر با هدف طراحی و روایی یابی الگوی صمیمیت سازمانی در شرایط دورکاری انجام شد. جهت گیری پژوهش، توسعه ای و روش شناسی آن، از نوع متوالی- اکتشافی دو مرحلهای با رویکرد آمیخته می باشد. رویکرد پژوهش در بخش کیفی، تحلیل محتوا و واحد تحلیل آن کلمه و مضمون بود. جامعه آماری، متشکل از خبرگان دانشگاهی بودند که با استفاده از شیوه نمونه گیری زنجیره ای در مصاحبه پانزدهم اشباع نظری حاصل گردید. در بخش کمی، روش تحقیق توصیفی- پیمایشی بود و جامعه آماری شامل کلیه کارکنان دانشگاه پیام نور استان تهران بودند که با استفاده از رویکرد نمونه گیری تصادفی ساده و از طریق فرمول کوکران، ۳۱۶ نفر به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. بر اساس ترکیب الگوی سندلوسکی - باروس (۲۰۰۷) و براون- کلارک (۲۰۰۶) در تحقیقات کیفی، ۳ بعد و ۴۱ مولفه به عنوان عوامل ارتقای صمیمیت سازمانی شناسایی شدند. با تشکیل گروه کانونی و برآورد ضریب کاپای کوهن ۹۱/۰، یافته های پژوهش از کفایت لازم برخوردار بود. نتایج داده های کمی نیز وجود رابطه متغیرهای رفتاری، ساختاری و محیطی با ارتقای صمیمیت در شرایط دورکاری را تایید کرد. یافته های این پژوهش در مجموع نشان داد قابلیت های رفتاری، ساختاری و محیطی در سازمان، در ارتقای صمیمیت سازمانی در شرایط دورکاری موثر است.

کلیدواژه ها:

صمیمیت سازمانی ، دورکاری ، اعتباریابی ، تحلیل محتوا ، رویکرد آمیخته