بررسی انتقادی سازه های استعاره مفهومی با نگاهی به استعاره زبانی

استعاره در طول تاریخ مبحثی بوده که همیشه مورد توجه عالمان بلاغت بوده و در دوره معاصر تحت عنوان 'استعاره مفهومی' به شکل دیگری مورد توجه قرار گرفته است. استعاره مفهومی در واقع الگو و چارچوبی معرفی شده است که ذهن بشر برای درک جهان از آن بهره می گیرد، به گونه ای که با انعکاس مفاهیم غیر ملموس در زبان و خلق مفاهیم جدید در قالب پدیده های زبانی، پیوند زبان، ذهن و جهان را شکل میدهد و نظریه پردازان آن معتقدند که اساسا در جهانی متفاوتی از مفهوم 'استعاره' در سنت بلاغی قرار دارد. برای استعاره مفهومی انواع و ساختمانهایی ارائه شد که با بررسی و تحلیل روشن شد که قابل انطباق برای هر زبانی نیست و نیازمند بازنگری مجدد در سازه های آن است و از طرفی استعاره مفهومی، چه در انتخاب اصطلاح و چه انواع آن با انتقاداتی همراه است. نوشته حاضر با مطالعه و نقد سازه های استعاره مفهومی و با نگاهی در زمانی به استعاره دریافت که در تعریف و مبانی استعاره مفهومی مانند نگاشت و حوزه مبدا و مقصد اشکالات فراوانی است و از طرفی چون ذاتا استعاره در هر فرهنگ و زبانی متفاوت عمل می کند، لزوما قابل انطباق صد در صدی با هر زبانی نیست و حتی مرزهای مشترکی با تشبیه و استعاره در سنت بلاغی دارد.

کلیدواژه ها:

استعاره ، استعاره مفهومی ، سنت بلاغی ، سازه های استعاره ، مفهومی ، تمایز استعاره مفهومی و زبانی