برنامه ریزی راهبردی برای ارتقای سطح آمادگی سازمان آتش نشانی در برابر بلایای طبیعی
محل انتشار: اولین همایش بین المللی شهرسازی، عمران و معماری
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 166
فایل این مقاله در 12 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
LANDARR01_027
تاریخ نمایه سازی: 12 مهر 1404
چکیده مقاله:
در جهان امروز که با افزایش چشمگیر حوادث غیرمترقبه و بلایای طبیعی همچون زلزله، سیل، طوفان و آتش سوزی های گسترده مواجه هستیم، ضرورت ارتقای سطح آمادگی سازمان های امدادرسان، به ویژه سازمان آتش نشانی، به عنوان یکی از ارکان اصلی مدیریت بحران، بیش از پیش آشکار شده است. از آنجا که واکنش موثر، سریع و هدفمند در زمان وقوع بحران، مستلزم وجود زیرساخت های مستحکم، نیروهای آموزش دیده و برنامه های عملیاتی منسجم است، برنامه ریزی راهبردی به عنوان ابزاری هوشمندانه و آینده نگر می تواند زمینه ساز بهبود کارآمدی این سازمان ها در مقابله با بلایای طبیعی باشد. این مقاله با هدف بررسی نقش و کارکرد برنامه ریزی راهبردی در ارتقای آمادگی سازمان آتش نشانی در برابر بحران های طبیعی، با رویکردی تحلیلی–کاربردی به تبیین ابعاد، چالش ها و فرصت های موجود در حوزه مدیریت راهبردی پرداخته است. مطالعه حاضر نشان می دهد که فرآیند برنامه ریزی راهبردی شامل مراحل تحلیل محیط داخلی و خارجی، شناسایی نقاط قوت و ضعف، پیش بینی تهدیدها و فرصت ها، طراحی اهداف کلان و تدوین راهکارهای اجرایی، می تواند منجر به افزایش انعطاف پذیری، سرعت پاسخگویی، ارتقای مهارت های کارکنان و توسعه ظرفیت های لجستیکی در سازمان آتش نشانی شود. یافته ها بیانگر آن است که نبود چشم انداز راهبردی، ضعف در یکپارچگی اطلاعات، کمبود منابع مالی و انسانی و همچنین عدم به روزرسانی نقشه های عملیاتی، از مهم ترین موانع تحقق یک نظام آمادگی پایدار در برابر بلایای طبیعی محسوب می شود. در مقابل، بهره گیری از فناوری های نوین، توسعه آموزش های تخصصی، جلب مشارکت جوامع محلی و طراحی سامانه های هشدار سریع از جمله راهکارهای موثر در راستای توانمندسازی ساختار سازمان آتش نشانی ارزیابی شده اند. در این راستا، تدوین یک مدل راهبردی بومی سازی شده که با ویژگی های جغرافیایی، اقتصادی، اجتماعی و اقلیمی هر منطقه همخوانی داشته باشد، می تواند به عنوان یک ابزار تصمیم گیری کلیدی در سطح کلان مطرح گردد. همچنین، مشارکت همه جانبه نهادهای حاکمیتی، نهادهای مردمی و بخش خصوصی در طراحی و اجرای برنامه های آمادگی، ضامن پایداری و کارآمدی این سیاست ها خواهد بود. در نهایت، تحقیق حاضر بر آن است تا با تاکید بر ضرورت نگاه سیستماتیک و یکپارچه به مسئله آمادگی سازمان آتش نشانی در برابر بلایای طبیعی، زمینه ای علمی و کاربردی برای سیاست گذاران، مدیران شهری و متخصصان حوزه مدیریت بحران فراهم سازد تا با تکیه بر برنامه ریزی راهبردی، مسیر حرکت از واکنش منفعلانه به سوی پاسخ هدفمند و پیشگیرانه را هموار نمایند.
کلیدواژه ها:
برنامه ریزی راهبردی ، سازمان آتش نشانی ، آمادگی در برابر بلایای طبیعی ، مدیریت بحران ، واکنش اضطراری ، تاب آوری سازمانی ، امداد و نجات ، سیاست گذاری شهری
نویسندگان
علی منان
شهرداری فردیس