خاندان ابودلف اولین دولت شیعی امامی

«خاندان ابودلف» سلسلهای عربتبار بودند که در «حیره» می زیستند. با گسترش اسلام، ساکن کوفه شدند و گرایش شیعی یافتند. بزرگان این خاندان در اظهار عقیده مذهبی خود استوار و بیپروا بودند و در کشتن دشمنان امیرالمومنین؟ع؟ درنگ نمی کردند. آنان برای یافتن پایگاهی برای مبارزه با بنی امیه رهسپار ایران شدند و در نزدیکی شهر «اراک» امروزی سکونت گزیدند و به غارت کاروانهایی پرداختند که به دربار امویان فرستاده می شد. با شروع دعوت عباسیان، ابتدا به آنان پیوستند؛ اما در ادامه از ایشان جدا شدند؛ گاه به دشمنی و مقابله با آنان پرداختند، و گاه که توان رویارویی نداشتند، به ظاهر اطاعت می کردند؛ درحالی که در دل، آروزی نابودی آنان را داشتند. «خاندان ابودلف» در سال ۲۲۵ق. «نخستین دولت امامیمذهب» را به وجود آوردند. پنج حاکم این سلسله، نزدیک به شش دهه، بر بخش هایی از ایران حکومت کردند. سرانجام، اختلاف های درون خاندانی، و حملات عباسیان، سبب سقوط آنان شد. این پژوهش با تکیه بر داده های کتابخانه ای برگرفته از منابع متنوع تاریخی، رجالی، جغرافیایی و انساب، و با تحلیل این داده ها، نخستین دولت با مذهب امامی را بررسی کرده است؛ دولتی که تاکنون اثر مستقلی در معرفی آن نگاشته نشده است.

کلیدواژه ها:

شیعه ، امامی مذهب ، نخستین دولت ، خاندان ابودلف