ارزیابی زیست پذیری فرهنگی در کلان شهر تهران

نیاز اقتصاد به زمینه های جدید برای سرمایه گذاری و بهره گیری از آن ها در جهت کسب درآمد و ایجاد اشتغال در دنیای امروز بیش از پیش احساس می شود. برنامه ریزی فرهنگی به عنوان فصل مشترک سه رشته اقتصاد هنر، اقتصاد شهری و برنامه ریزی شهری ابزار مورد نیاز برای بهره گیری از منابع فرهنگی برای توسعه به حساب می آید. از این جهت وجود معیاری برای تشخیص میزان کارایی شهرها در استفاده از فضاها و منابع فرهنگی و همچنین ارزیابی توسعه فرهنگی ضروری به نظر می رسد. معیار زیست پذیری فرهنگی که از سه شاخص فرصت مشارکت فرهنگی، مشارکت فرهنگی و حمایت از فرهنگ و ۵۴ زیر شاخص تشکیل شده است، معیاری جامع و مناسب جهت استفاده برای نیل به اهداف ذکر شده است. این پژوهش با هدف ارزیابی زیست پذیری فرهنگی در کلان شهر تهران و همچنین روند رشد آن در طی یک دوره انجام شده است. داده های لازم برای برآورد این معیار از سال نامه های آماری و مراجعه حضوری به سازمان های مربوطه استفاده شده است. داده های بدست آمده به ازای هر ۱۰۰۰۰ نفر جمعیت محاسبه و استانداردسازی شده است، سپس با میانگین ساده زیرشاخص ها، سه شاخص اصلی محاسبه و با بهره گیری از میانگین این شاخص ها، زیست پذیری فرهنگی کلان شهر تهران برای سال های ۱۳۹۲ تا ۱۳۹۵ برآورد شده است. نتایج پژوهش بیان گر این است که معیار زیست پذیری فرهنگی به ازای مقادیر سرانه استاندارد در تهران در طول دوره پژوهش با افزایش روبه رو بوده از مقدار ۶۴۳/۰- در سال ۱۳۹۲ به ۸۲۵/۰ در سال ۱۳۹۵ رسیده است. شاخص های تعیین کننده زیست پذیری فرهنگی هم در طول دوره پژوهش روند صعودی داشته اند.

کلیدواژه ها:

زیست پذیری فرهنگی ، فرصت مشارکت فرهنگی ، مشارکت فرهنگی ، حمایت از فرهنگ