مقایسه نقش Steinernema carpocapsae و Bacillus thurengiensis در کنترل بید گوجه فرنگی Tuta absoluta در شرایط آزمایشگاه و گلخانه
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 208
فایل این مقاله در 12 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_SUST-35-2_019
تاریخ نمایه سازی: 5 مهر 1404
چکیده مقاله:
مقدمه و اهداف: بید گوجهفرنگی (Tuta absoluta)، یکی از آفات مخرب و کلیدی گوجه فرنگی است که در صورت طغیان محصول را به طور کامل از بین می برد. در این بررسی بیمارگری نماتدSteinernema carpocapsae روی سنین مختلف لاروی T. absoluta در شرایط آزمایشگاه و همچنین غلظت موثر نماتد در کنترل آفت در شرایط گلخانه ارزیابی شد. مواد و روشها: در مطالعه آزمایشگاهی، تاثیر غلظتهای صفر، ۱۲۵، ۲۰۰، ۳۵۵، ۶۳۲ و ۱۱۲۴ عدد لارو عفونتزای سن سوم نماتد (IJs) روی لاروهای سنین دو تا چهار بید گوجهفرنگی ارزیابی شد. برای انجام آزمایش در شرایط گلخانه، سه تیمار شامل موثرترین غلظت نماتد معادل ۱۱۲۴ عدد IJs در یک میلی لیتر آب، فراورده بلتیرول (Bacillus thuringiensis) با غلظت ۵/۲ در هزار (۳۲% WP) منتخب از بین چهار گزینهی مورد آزمایشBt به عنوان تیمار مقایسه و تیمار شاهد بدون نماتد در شش تکرار در نظر گرفته شد. یافتهها: در بررسی آزمایشگاهی، ۴۸ ساعت پس از آلوده سازی، نماتد قادر به بیمارکردن سنین لاروی آفت بوده و در تراکم بالای جمعیت نماتد، درصد تلفات نیز افزایش یافته است. درصد تلفات سنین لاروی T. absoluta، در سطح احتمال یک درصد اختلاف معنیداری با یکدیگر داشتند. درصد مرگومیر لاروهای سنین دوم، سوم و چهارم در بالاترین غلظت نماتد (۱۱۲۴ عددIJs) به ترتیب ۵/۴۳، ۸/ ۷۸و ۲/۹۳ درصد بود. این مقادیر در کمترین غلظت نماتد (۱۲۵ عدد IJs) به ترتیب معادل ۸/۱۶، ۷/۲۶ و ۳/۳۰ درصد بود. در ارزیابی گلخانهای، میانگین تلفات سنین مختلف لاروی بید گوجهفرنگی در تیمار S.carpocapsae با ۹/۲ ± ۵/۷۷درصد در مقایسه با نتایج حاصل از تاثیر فراوردهBt با ۷/۱۳ ± ۴۰ درصد و تیمار شاهد، اختلاف معنی دار در سطح احتمال یک درصد داشت. نتیجه گیری: پتانسیل و تاثیر S. carpocapsae در ایجاد تلفات در لاروهای بید گوجه فرنگی قابل توجه بود و در مقایسه با Bt نقش موثرتری در کاهش جمعیت آفت داشت.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
المیرا ابوترابی
بخش نماتدشناسی، موسسه تحقیقات گیاه پزشکی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران.
شهرام فرخی
بخش نماتدشناسی، موسسه تحقیقات گیاه پزشکی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران.
فرهاد سعیدی نائینی
بخش نماتدشناسی، موسسه تحقیقات گیاه پزشکی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران.
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
