ارزیابی نرخ سنتز و تجمع پروتئین ریز جلبک اسپیرولینا (Spirulina platensis) کشت یافته در پساب صنایع لبنی

ریزجلبک ها، میکروارگانیسم های فتوسنتزکننده هستند که به دلیل داشتن ترکیبات با ارزش پروتئینی، لیپیدی و کربوهیدرات، مورد توجه قرار می گیرند. هدف اصلی این مطالعه بررسی تاثیر نسبت رقیق سازی فاضلاب بر ذخیره پروتئین در جلبک اسپیرولینا بود و با تغییر نسبت رقیق سازی فاضلاب در محیط کشت، تاثیر آن بر فرآیندهای سنتز و تجمع پروتئین در اسپیرولینا مورد ارزیابی قرار گرفت. در این مطالعه، جهت کشت ریز جلبک S. platensis از روش های زیر استفاده شد: تهیه و استریل سازی محیط کشت با استفاده از لامپ UV و خشک کردن وسایل مورد استفاده در دمای ۱۸۰ درجه سانتی گراد. شرایط کشت شامل دمای ۲۲ تا ۲۵ درجه سانتی گراد، شدت نور ۳۵۰±۳۵۰۰ لوکس و دوره نوری به مدت ۱۲ ساعت روشنی و ۱۲ ساعت تاریکی در ارلن مایرهای ۵۰۰ میلی لیتر برای ۱۴ روز بود. همچنین، مطالعه شامل ۴ تیمار و یک گروه شاهد بود، که تیمارها شامل استفاده از پساب به میزان مختلف و گروه شاهد شامل استفاده فقط از محیط کشت بدون پساب بود. نتایج نشان داد که تیمار ۱۰۰ درصد بیشترین مقدار نیترات، فسفات، آمونیاک، زیست توده و پروتئین را داشت و تیمار ۲۵ درصد کمترین مقدارها را نشان داد. در بررسی اسیدآمینه ها نیز، مقادیر مختلف در تیمارهای مختلف تفاوت داشتند. به طور کلی، نتایج این مطالعه نشان داد که استفاده از پساب به عنوان منبع آب در کشت جلبک اسپیرولینا پلاسنتیس می تواند بهبود های قابل توجهی در رشد و تولید مواد مغذی و ترکیبات بیوشیمیایی این جلبک به همراه داشته باشد.

کلیدواژه ها:

ریزجلبک ها" ، " اسپیرولینا پلتنسیس" ، "تصفیه پساب ها" ، " رشد