کاربرد روش تصمیم گیری فازی در تحلیل روابط علی معلولی شاخصهای کلیدی عملکرد رویکرد کارت امتیازی متوازن

هدف اصلی این پژوهش شناسایی و تحلیل روابط علی و معلولی میان شاخصهای کلیدی عملکرد در چارچوب کارت امتیازی متوازن با استفاده از روش دیماتل فازی می باشد. در گام نخست، با بررسی ادبیات پژوهش ۲۶ شاخص در چهار بعد مالی، مشتری، فرآیندهای داخلی و رشد و یادگیری شناسایی شد. سپس از طریق تکنیک دلفی و نظرخواهی از ۱۵ نفر از خبرگان مدیریتی سازمان در سه راند غربالگری، ۸ شاخص نهایی انتخاب گردید. داده های فازی حاصل از مقایسات زوجی میان شاخصها جمع آوری و در قالب روش دیماتل فازی تحلیل شد. نتایج تحلیل ها نشان داد که شاخصهای سودآوری، کاهش هزینه و بازگشت مشتری دارای نقش علی بوده و بیشترین تاثیرگذاری را بر سایر شاخصها دارند در حالی که شاخصهایی مانند رضایت مشتری، نوآوری، بهره وری و آموزش کارکنان در دسته شاخصهای معلولی قرار گرفته و بیشتر تحت تاثیر متغیرهای دیگر هستند. نمودار علی و معلولی ترسیم شده نیز این ساختار را به خوبی نمایش داده. یافته ها نشان می دهند که توجه به شاخصهای علی در برنامه ریزی های استراتژیک می تواند موجب بهبود پایدار در عملکرد سازمان گردد. این مطالعه با تلفیق کارت امتیازی متوازن و روش تصمیم گیری فازی، رویکردی اثربخش برای تحلیل روابط شاخصهای عملکرد در محیط های پیچیده ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

کارت امتیازی متوازن ، تحلیل روابط علی و معلولی ، روش دیماتل فازی ، ارزیابی عملکرد ، تصمیم گیری چند معیاره