ارزیابی تاثیر نرم افزار های برنامه ریزی منابع سازمانی بر عملکرد کسب و کار با نقش میانجی گری نوآوری سازمانی

هدف این تحقیق بررسی تاثیر نرم افزار های برنامه ریزی منابع سازمانی بر عملکرد کسب و کار با متغیر میانجی نوآوری سازمانی بوده است. روش شناسی پژوهش: در این تحقیق داده ها در سطح سازمانی و از طریق پرسشنامه که با استفاده از ادبیات موضوع ساخته شده اند به دست آمده اند و سپس با استفاده از نرم افزارهای SPSS ۲۱ و SmartPLS ۳ تحلیل شده اند. یافته ها: بر اساس نتایج تحقیق که از ۸۳ پرسشنامه پر شده به دست آمده اند. سیستم بر عملکرد کسب و کار تاثیر مستقیم محسوسی ندارد. تاثیر بعد فنی سیستم بر نوآوری سازمانی محسوس و منفی است ولی بعد انسانی سیستم بر نوآوری سازمانی تاثیر ثابت و یکسانی ندارد. تاثیر آن بر بعد مدیریتی نامحسوس، بر بعد فنی تقریبا محسوس و منفی و بر بعد فرایندی محسوس و مثبت است. تاثیر نوآوری سازمانی بر عملکرد کسب و کار در بعد فنی نوآوری محسوس و مثبت و در سایر ابعاد نامحسوس است. تاثیر غیرمستقیم سیستم بر عملکرد کسب و کار با نقش میانجی نوآوری سازمانی محسوس و منفی خواهد بود. نتیجه گیری: در تحقیق دامان پور و اوان (۱۹۸۴) گفته شده است، که به بعد مدیریتی نوآوری سازمانی به دلیل ناملموس تر بودن نتایج توجه کمتری می شود و داده های این تحقیق بر اساس نظرات افراد فعال در صنعت به دست آمده اند و عدم توجهی که دامان پور و اوان (۱۹۸۴) به آن اشاره کرده اند در نتایج تحقیق حاضر نیز دیده می شود و به فعالان حاضر در صنعت پیشنهاد می شود به این مسئله توجه بیشتری بشود. عدم تاثیر مستقیم نرم افزار های برنامه ریزی منابع سازمانی بر عملکرد کسب و کار مطابق با گفتمان غالب در ادبیات بوده است. رابطه بین سیستم و نوآوری سازمانی از بخش های کمتر پرداخته شده در ادبیات موضوع است و این مقاله از محدود مقالاتی است که، به بررسی این رابطه پرداخته است.

کلیدواژه ها:

نرم افزار های برنامه ریزی منابع سازمانی ، نوآوری سازمانی ، عملکرد کسب و کار و پرسشنامه