رابطه بین یادگیری مستمر معلمان و بهبود عملکرد تدریس در کلاس درس

در نظامهای آموزشی پویا یادگیری مستمر معلمان یکی از الزامات اساسی برای تضمین کیفیت فرآیند تدریس و یادگیری محسوب می شود. تغییرات سریع در فناوری، محتوای درسی و نیازهای متنوع دانش آموزان ایجاب می کند که معلمان همواره در مسیر ارتقای حرفه ای قرار گیرند. پژوهش حاضر با روش تحقیق کتابخانه ای و رویکرد تحلیلی به بررسی رابطه میان یادگیری مستمر معلمان و بهبود عملکرد تدریس در کلاس درس پرداخته است. در این راستا نظریه های یادگیری بزرگسالان، مدل های توسعه حرفه ای و پژوهش های تجربی داخلی و خارجی مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان می دهد که یادگیری مداوم معلمان نه تنها موجب ارتقای دانش تخصصی و مهارت های تدریس آنها می شود، بلکه به بهبود تعامل با دانش آموز، استفاده موثر از روش های نوین تدریس و افزایش کیفیت ارزشیابی آموزشی منجر می گردد. با این حال چالش هایی نظیر عدم انگیزه، ساختارهای ناکارآمد دوره های ضمن خدمت و فقدان نظام های حمایت گر حرفه ای از موانع اصلی تحقق این مهم در نظام آموزش و پرورش ایران به شمار می آیند.

کلیدواژه ها:

یادگیری مستمر ، معلمان ، توسعه حرفه ای ، تدریس ، آموزش و پرورش ، کیفیت تدریس