اثر بخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر اهمال کاری تحصیلی دانش آموزان دختر دوره متوسطه دوم شهر اهواز

هدف پژوهش حاضر اثر بخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر اهمال کاری تحصیلی دانش آموزان دختر دوره متوسطه دوم شهر اهواز بود. تحقیق حاضر تحقیق از نوع آزمایشی پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش حاضر، دانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه شهر اهواز در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود که از میان آنان ۴۰ نفر بر اساس روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و به شیوه تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه هر گروه ۲۰ نفر گمارش شدند. ابزار اندازه گیری شامل پرسشنامه اهمال کاری تحصیلی سولومون و راثبلوم (۱۹۸۴) بود. برای گروه آزمایش ۹ جلسه ۹۰ دقیقه ای درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد هیز و همکاران (۲۰۰۳) اجرا شد و برای گروه کنترل مداخلهای صورت نگرفت. جهت تجزیه و تحلیل دادهها از روشهای آماری توصیفی و تحلیل کوریانس تک متغیری و چندمتغیری استفاده شد. نتایج نشان داد درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد باعث بهبود اهمال کاری تحصیلی در گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل بوده است. لازم به ذکر است سطح معنی داری قابل قبول برای تایید یا رد فرضیه ها نیز در نظر گرفته شد.

کلیدواژه ها:

درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد ، اهمال کاری تحصیلی ، اثربخشی