مبانی حقوقی و چالشهای کیفری محصولات تراریخته در نظام حقوقی ایران

در دهه های اخیر، با گسترش فناوری های زیستی، محصولات تراریخته به عنوان یکی از نوآوری های مهندسی ژنتیک نقش مهمی در تامین امنیت غذایی جهانی ایفا کرده اند. این محصولات که از طریق دستکاری ژنتیکی و انتقال ژن های خارجی به موجودات زنده ایجاد می شوند، توانایی افزایش بهره وری، کشاورزی مقاومت در برابر آفات و تحمل شرایط نامساعد محیطی را دارا هستند. با این حال ورود این محصولات به بازار مصرف، علاوه بر فواید، چالش ها و نگرانی های متعددی را در زمینه های سلامت عمومی، زیست محیطی و به ویژه حقوقی به همراه داشته است. در ایران نیز علی رغم ممنوعیت صریح یا ضمنی تولید و توزیع برخی از انواع محصولات تراریخته، شواهدی از رواج مصرف آنها بدون برچسب گذاری شفاف و رعایت کامل پروتکل های بین المللی مشاهده می شود. این مقاله با رویکردی تحلیلی و مروری به بررسی ابعاد حقوقی و چالش های قانونی مرتبط با محصولات تراریخته در حقوق کیفری ایران می پردازد. در این راستا قوانین مرتبط از جمله قانون ایمنی زیستی، قانون مواد خوردنی و آشامیدنی و قانون تعزیرات حکومتی مورد بررسی قرار گرفته اند. در پایان ضمن تاکید بر ضرورت بازنگری در قوانین موجود و تدوین سازوکارهای دقیق نظارتی بر نقش پیشگیرانه حقوق کیفری در حفظ سلامت عمومی و تضمین حق بر غذای سالم تاکید می شود.

کلیدواژه ها:

محصولات تراریخته حقوق ، کیفری ایمنی زیستی ، مهندسی ژنتیک