بهبود قابلیت حکومت در سازمان های دولتی

ارتقای قابلیت حکومت به عنوان موضوعی چندبعدی و راهبردی در سال های اخیر توجه گسترده ای را در حوزه های مدیریت، علوم سیاسی و سیاست گذاری عمومی به خود جلب کرده است. این پژوهش با هدف تدوین یک مدل مفهومی جامع برای بهبود قابلیت حکومت در سازمان های دولتی استان های اصفهان و چهارمحال و بختیاری انجام شده است و کوشیده است تا با شناسایی عوامل کلیدی موثر، به حل مسائل نظری و عملی این حوزه کمک نماید. روش تحقیق حاضر از نوع توسعه ای و توصیفی-پیمایشی با رویکرد ترکیبی (کیفی-کمی) است. در بخش کیفی، داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته با اساتید دانشگاه، مدیران ارشد، صاحب نظران و سیاست گذاران جمع آوری و با استفاده از روش کدگذاری باز، محوری و انتخابی تحلیل شدند. در بخش کمی، پرسشنامه محقق ساخته بین مدیران و کارکنان سازمان های دولتی توزیع و جمع آوری شد. اعتبارسنجی داده ها از طریق بازبینی کارشناسان و تحلیل عاملی تاییدی به همراه آزمون آلفای کرونباخ انجام گرفت. نتایج تحقیق در قالب پنج دسته اصلی شامل عوامل علی، راهبردها، شرایط زمینه ای، متغیرهای مداخله گر و پیامدها سازماندهی شده و مدل نهایی ارائه گردید. این مدل می تواند به عنوان چارچوبی کاربردی برای سیاست گذاران و مدیران به منظور افزایش شفافیت، پاسخگویی و کارایی در سازمان های دولتی به کار گرفته شود. علاوه بر این، اجرای مدل پیشنهادی می تواند به بهبود تعاملات سازمانی و تقویت اعتماد عمومی در فرآیندهای حکومتی کمک کند. اهمیت این مدل در ارائه راهکارهای عملی و منطبق با شرایط محلی، قابلیت تسری به سایر نهادهای دولتی را نیز داراست.

کلیدواژه ها:

قابلیت حکومت ، مدل مفهومی ، سازمان های دولتی ، روش ترکیبی ، جامعه کیفی