تحلیل فضایی شاخص های سرزندگی با تاکید بر معابر شهری در کلان شهر مشهد

در دهه های اخیر، به دنبال گسترش بی رویه شهرها و اهمیت روزافزون اتومبیل، نقش معابر شهری در فضاهای شهری کمتر شده است که این امر سبب ایجاد محیط های کسل کننده در شهرها و کاهش سرزندگی فضاهای شهری شده است؛ از این رو، سرزندگی معابر شهری یکی از مهم ترین دغدغه های برنامه ریزان شهری است. هدف این پژوهش تحلیل فضایی شاخص های سرزندگی با تاکید بر معابر شهری در سطح مناطق ۱۳گانه کلان شهر مشهد است. پژوهش حاضر به لحاظ هدف از نوع کاربردی و به لحاظ ماهیت و روش از نوع مطالعه توصیفی همبستگی و روش گردآوری اطلاعات نیز اسنادی (کتابخانه ای) و میدانی (پرسشنامه) است. برای تجزیه وتحلیل داده ها و اطلاعات از SPSS و روش های تصمیم گیری چند معیاره مانند MEREC و COCOSO و روش معادلات ساختاری (Smart PLS) بهره گرفته شده است. نتایج پژوهش نشان می دهد مناطق ۹، ۱ و ۴ بهترتیب دارای بالاترین و مناطق ۳، ۱۲ و ۱۰ دارای پایینترین سطح برخورداری از شاخص های سرزندگی با تاکید بر معابر شهری، در شهر مشهد هستند. بر اساس نتایج آزمون معادلات ساختاری PLS، متغیر فراغت و تفریح با ضریب تاثیر کل ۶۵۸/۰ بیشترین تاثیر را بر سرزندگی با تاکید بر معابر شهری داشته است و سپس، بهترتیب مولفه های راحتی و آسایش (۶۵۲/۰)، جذابیت و تنوع کالبدی بصری (۶۳۱/۰)، کیفیت کالبدی (۶۲۳/۰)،  ایمنی و امنیت (۴۳۰/۰) و دسترسی (۱۶۰/۰) موثر بر سرزندگی با تاکید بر معابر شهری هستند.

کلیدواژه ها:

سرزندگی ، فضای شهری ، معابر شهری ، کلان شهر مشهد