رویکرد آمیخته در شناسایی نقش های راهبران آموزشی و تاثیرشان بر بهبود فرایند یاددهی یادگیری

کار اصلی راهبران آموزشی به عنوان ناظر آموزشی برقراری ارتباط و کار حرفه ای با معلمان به منظور بهبود فرایند یاددهی و یادگیری است. هدف از این پژوهش، شناسایی نقش های راهبران آموزشی و تاثیر آن ها در بهبود فرایند یاددهی و یادگیری بود. پژوهش به روش آمیخته اکتشافی انجام شد که با استفاده از نمونه گیری هدفمند و باتوجه به رویکرد اشباع نظری با ۱۳ نفر از معلم ها و راهبران شاغل در مدارس ابتدایی روستاهای قم مصاحبه نیمه ساختاریافته انجام گرفت. به منظور تجزیه وتحلیل داده های حاصل از مصاحبه، از روش تحلیل مضمون استفاده شد. پس از پیاده سازی مصاحبه ها و تحلیل داده ها ازطریق کدگذاری سیستماتیک به وسیله نرم افزار MAXQDA۲۰۲۰ ۲۸۵ کد مفهومی، ۲۵ مقوله فرعی و ۵ مقوله اصلی شامل پنج بعد نقش توسعه ای، نقش آموزشی، نقش تدارکاتی، نقش رهبری و نقش نظارتی شناسایی شد. در بخش کمی ۱۲۰ نفر از معلم های شاغل در مدارس ابتدایی روستاهای استان قم پرسشنامه نقش های راهبران آموزشی و پرسشنامه اثربخشی فرایند یاددهی یادگیری را تکمیل کردند. برای تحلیل داده های کمی از نرم افزار Smart pls و SPSS استفاده شد. نتایج نشان داد پنج نقش مذکور بر بهبود فرایند یاددهی یادگیری تاثیر مثبت و معنادار دارد.

کلیدواژه ها:

راهبر آموزشی ، فرایند یاددهی یادگیری ، نقش نظارتی ، نقش آموزشی ، نقش تدارکاتی ، مدارس روستایی