بررسی تنبلی اجتماعی در بین دانشجویان بر حسب مقولاتی نظیر؛ آموزش الکترونیک، اتلاف هزینه و هراس اجتماعی

در زمان بیماری همه گیر کووید ۱۹، نقش آموزش الکترونیک مهم است. با این تکنولوژی، همه فعالیت ها خصوصا فعالیت های آموزشی می توانند تداوم داشته باشند. پژوهش حاضر به دنبال این بررسی است که آموزش الکترونیک، اتلاف وقت و هراس اجتماعی چقدر باعث انزوای اجتماعی می شود و به چه میزانی بر تنبلی اجتماعی دانشجویان تاثیر گذار است. بخاطر شیوع بیماری کرونا، پرسشنامه بصورت آنلاین و با استفاده از بستر الکترونیکی گوگل فرم بین ۵۴۰ دانشجو توزیع گردید. داده ها از یک نمونه آماری دانشجویان دانشگاه پیام نور استان خوزستان جمع آوری گردید. در این راستا پاسخگویان معیارهای زیر را داشته اند: حداقل دانشجوی ترم ۴ مقطع کارشناسی و بالاتر و حداقل دارای ۲۰ سال سن. با این معیارها ۳۸۵ نمونه بدست آمد. متغیر وابسته تنبلی اجتماعی دانشجویان و متغیرهای مستقل شامل، آموزش الکترونیک، اتلاف وقت و هراس اجتماعی و متغیر مداخله گر انزوای اجتماعی است. این پژوهش از طریق مدل معادلات ساختاری با رویکرد مبتنی بر واریانس ترکیبی انجام شد. نتایج پژوهش نشان داد آموزش الکترونیک، اتلاف وقت، فوبیای اجتماعی و انزوای اجتماعی در مجموع تاثیر مثبت و معنی داری بر انزوای اجتماعی دانشجویان دارند. با این حال، متغیر اتلاف وقت تاثیر مثبت یا مستقیمی بر تنبلی اجتماعی دانشجویان ندارد. بنابراین، نتایج پژوهش می تواند به عنوان پایه ای برای طراحی استراتژی های مقابله ای برای کاهش تنبلی اجتماعی دانشجویان در یک فضای علمی جهت میل به ترقی، موثر باشد.

کلیدواژه ها:

: آموزش الکترونیک ، اتلاف وقت ، هراس اجتماعی ، تنبلی اجتماعی و انزوای اجتماعی