ارزیابی سطح کیفی هوا و پارامترهای آسایش محیطی در یک کاربری آموزشی

ارزیابی پارامترهای محیط زیستی و آسایش حرارتی می تواند در افزایش سطح راندمان افراد تاثیر بسزایی داشته باشد. کاربری های آموزشی می توانند با توجه به نوع فعالیت افراد و لزوم فراهم آوری شرایط بهینه و استاندارد، گزینه مناسبی در این راستا باشند. در پژوهش حاضر به بررسی سطح ترازهای صوتی، غلظت کربن دی اکسید (CO۲)، دما و رطوبت در دو ساختمان اداری و دانشکده مهندسی عمران دانشگاه زنجان پرداخته شد. سطح ترازهای صوتی در ساختمان دانشکده مهندسی در محدوده ۴/۶۹-۵/۴۲ و برای ساختمان اداری در بازه ۳/۶۴-۷/۴۴ دسی بل برآورد شد که نسبت به سطح مجاز و توصیه شده (۴۵ دسی بل) بالاتر بود. از منظر دما و رطوبت استاندارد جدید ASHRAE ۵۵ رعایت شده و غلظت کربن دی اکسید همواره در محدوده مناسب اندازه گیری شد. نزدیکی مقادیر کربن دی اکسید در داخل و بیرون محیط می تواند نشانگر نرخ بالای تبادل هوا و ضعف عایق کاری و درزبندی ساختمان باشد که باعث اتلاف انرژی زیادی در این کاربری می شود. در مجموع بهسازی و بهبود عایق بندی ساختمان، در و پنجره های دوجداره و استفاده از سیستم های مناسب برای کنترل شرایط محیطی را می توان برای حفظ کیفیت هوای محیط و بهینه سازی مصرف انرژی در این محیط پیشنهاد داد.

کلیدواژه ها:

آسایش حرارتی ، کربن دی اکسید ، کاربری آموزشی ، دانشگاه زنجان