بررسی آزمایشگاهی خواص مکانیکی بتن ژئوپلیمر مبتنی بر سرباره، حاوی ضایعات لاستیک تایر

بتن ژئوپلیمری دارای خواص مهندسی عالی همراه با کاهش رد پای کربن می باشد. این بتن در مقایسه با بتن سیمانی، نه تنها انتشار گازهای گلخانه ای را کاهش می دهد بلکه از مقدار زیادی مواد زائد صنعتی مانند خاکستر بادی و سرباره در ساخت آن استفاده می شود. از طرفی، لاستیک های کهنه و بالاستفاده اتومبیل ها، بخش اعظمی از زباله های آلوده کننده محیط زیست را شامل می شود که قابل دفع در طبیعت نیستند. هدف از انجام این تحقیق بررسی آزمایشگاهی خواص مکانیکی بتن ژئوپلیمر مبتنی بر سرباره، حاوی ضایعات لاستیک تایر می باشد. بر این اساس نمونه های حاوی بتن ژئوپلیمر مبتنی بر سرباره و ضایعات لاستیک تایر با درصد )۰ ، ۷.۵ و ۱۵( می باشد. با افزایش مقدار درصد لاستیک، کاهش مقاومت بیشتر شد، به طور معمول، افزودن لاستیک به بتن مقاومت فشاری، خمشی و کششی را کاهش می دهد، زیرا چسبندگی بین لاستیک و سیمان ضعیف تر از چسبندگی سنگدانه های معمولی است. ذرات لاستیک سبب ایجاد تخلخل در نمونه ها می شود که همین امر نیز باعث کاهش مشخصات مکانیکی این بتن می شود. با افزایش درصد لاستیک از )۷.۵-۰) درصد نسبت به نمونه شاهد به اندازه ۴.۱۶ درصد مقاومت فشاری کاهش داشته است. با افزایش درصد لاستیک از)۱۵-۰( درصد نسبت به نمونه شاهد به اندازه ۱۹.۴۴ درصد مقاومت فشاری کاهش داشته است.

کلیدواژه ها:

بتن ژئوپلیمری ، سرباره ، ضایعات لاستیک تایر ، مقاومت کششی ، مقاومت فشاری ، مقاومت خمشی