تنوع زیستی گیاهان دارویی و اهمیت واکاوی های اتنوبوتانی مبنایی بر توسعه پایدار جوامع محلی ( مورد مطالعه استان مازندران)

مطالعات اتنوبوتانی به عنوان یک حوزه میان رشته ای به بررسی رابطه بین انسان و گیاهان در اکوسیستم منطقه می پردازد. این مطالعات میتواند نقش کلیدی در شناسایی حفظ و بهره برداری پایدار از گیاهان دارویی در مناطق محروم ایران ایفا کند. این مطالعه با ترکیب مفاهیم تنوع زیستی گیاهی و استفاده های مختلف از گیاهان دارویی به بررسی نقش مطالعات اتنوبوتانی در بهبود معیشت، ایجاد اشتغال، خودکفایی و توسعه پایدار جوامع محلی می پردازد. استان مازندران به دلیل موقعیت جغرافیایی خاص و تنوع اقلیمی، از غنای گیاهی بالایی برخوردار است. گیاهان دارویی به عنوان یکی از مهمترین منابع طبیعی این منطقه نه تنها در طب سنتی و درمان بیماریها کاربرد دارند بلکه دارای پتانسیل بالایی برای ایجاد اشتغال خودکفایی و توسعه پایدار در جوامع محلی منطقه هستند. این مقاله با تاکید بر جایگاه و ارزش تنوع زیستی در استان مازندران به بررسی نقش مطالعات اتنوبوتانی در بهبود معیشت، ایجاد فرصتهای شغلی جدید و توانمند سازی جوامع محلی می پردازد. نتایج حاصله نشان داد که بیشترین استفاده گیاهان در منطقه به صورت دارویی، خوراکی، علوفه ای و افزایش دهنده شیر دام است و بیشترین مصرف دارویی در درمان ناراحتی های دستگاه گوارش، گردش خون و اختلالات تنفسی میباشد. با ارایه نتایج حاصله تاثیر این مطالعات بر اقتصاد محلی، حفظ محیط زیست و تقویت فرهنگ بومی بررسی شده و راهکارهایی برای بهره برداری پایدار از این منابع ارائه میشود.

کلیدواژه ها:

توانمند سازی ، دانش ، کاربرد ، سنتی ، طب سنتی ، گیاهان دارویی ، مردم ، گیاه شناسی