تاثیر تمرینات خنده درمانی بر اضطراب جدایی دانش آموزان دوره ابتدایی شهر سمنان

اختلال اضطراب جدایی می تواند به طور قابل توجهی سلامت روانی کودکان را تحت تاثیر قرار دهد. در این پژوهش، تاثیر تمرینات خنده درمانی بر اضطراب جدایی در دانش آموزان دوره ابتدایی در شهر سمنان با استفاده از طرح پژوهشی نیمه آزمایشی (پیش آزمون – پس آزمون) مورد بررسی قرار گرفت. نمونه گیری به صورت خوشه ای انجام شد؛ به این صورت که چهار مدرسه ابتدایی به طور تصادفی انتخاب شدند و تمامی دانش آموزان این مدارس (n = ۲۲۱) مورد ارزیابی قرار گرفتند. از این میان، دو مدرسه به گروه مداخله و دو مدرسه به گروه کنترل اختصاص یافتند. کودکانی که واجد شرایط شرکت در پژوهش بودند، به صورت تصادفی در دو گروه مداخله (n = ۲۹) و کنترل (n = ۲۷) جای گرفتند. تشخیص اختلال اضطراب جدایی از طریق ابزار «فهرست نشانه های کودکان - نسخه چهارم» (CSI-۴) انجام شد و شدت اضطراب نیز با استفاده از «مقیاس ارزیابی اضطراب جدایی» سنجیده شد. نتایج نشان داد که گروه مداخله پس از اجرای جلسات یوگای خنده، کاهش معناداری در نمرات اضطراب جدایی تجربه کردند (p = ۰.۰۰۰). در جمع بندی می توان گفت که یوگای خنده تاثیر مثبتی در کاهش اضطراب جدایی در کودکان دارد. با توجه به اینکه شیوع این اختلال در دوران ابتدایی نسبتا بالا است، پیشنهاد می شود یوگای خنده به عنوان بخشی از برنامه های روزمره مدارس ابتدایی در نظر گرفته شود. هرچند یوگای خنده نمی تواند جایگزین کامل درمان های روانشناختی باشد، اما می تواند به عنوان روشی مکمل در کاهش نشانه های این اختلال مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

دانش آموزان ابتدایی ، سلامت روان کودک ، یوگای خنده ، اضطراب جدایی ، مراقبت روانی-آموزشی