شناسایی و تحلیل شاخص های اثربخشی مدارس ابتدایی شهرستان ارومیه با رویکرد بهبود مستمر سیستم آموزشی

هدف این پژوهش شناسایی شاخص های اثربخشی مدارس ابتدایی شهرستان ارومیه در جهت بهبود سیستم آموزشی مدارس به روش سنتزپژوهی می باشد. این پژوهش به دو شیوه کمی و کیفی انجام شده است. در مرحله کیفی، نمونه گیری به صورت هدفمند و براساس معیارهای ورود در بازه زمانی ۱۳۸۹-۱۴۰۱ انجام شد. جامعه پژوهش شامل ۱۰۱ مقاله، کتاب و پایان نامه بود که براساس معیارهای خروج، ۴۰ مقاله به عنوان نمونه انتخاب شدند. تحلیل داده ها بر اساس الگوی شش مرحله ای روبرتس صورت گرفت. برای کدگذاری یافته ها از دو ارزیاب مستقل استفاده شد و برای تایید نتایج از فرمول کاپا کوهن بهره گرفته شد که میزان توافق بین ارزیاب ها ۰.۷۶ محاسبه شد. نتایج پژوهش نشان داد که شاخص های اثربخشی مدارس در هفت محور اصلی طبقه بندی می شوند: کیفیت تدریس و یادگیری، تعاملات مثبت معلم و دانش آموز، مشارکت والدین در آموزش، رهبری آموزشی مدیران، محیط یادگیری مناسب، عدالت آموزشی و ارزیابی مستمر عملکرد. این شاخص ها نقش کلیدی در بهبود سیستم آموزشی ایفا می کنند و می توانند به عنوان مبنایی برای سیاست گذاری های آموزشی مورد استفاده قرار گیرند. به طور خاص، توجه به عوامل انسانی مانند تعامل معلمان و دانش آموزان، ارتقای مهارت های رهبری مدیران و مشارکت خانواده ها، همراه با بهره گیری از نوآوری های آموزشی و توسعه محیط های یادگیری، تاثیر چشمگیری بر بهبود کیفیت آموزش در مدارس ابتدایی دارد. این نتایج می تواند مسیر مناسبی برای ارتقای اثربخشی مدارس و تحقق اهداف آموزشی فراهم سازد.

کلیدواژه ها:

اثربخشی مدارس ، سیستم آموزشی ، سنتزپژوهی ، مدارس ابتدایی ، شاخص های اثربخشی ، کیفیت تدریس ، عدالت آموزشی ، مشارکت والدین ، رهبری آموزشی ، محیط یادگیری