ارزیابی پتانسیل ژئومورفوسایتها و نقش آن در توسعه پایدار ژئوتوریسم شهرستان خرم آباد

ژئوتوریسم به عنوان گونه ای از گردشگری، پایدار در پی استفاده از جاذبه ها و لندفرمهای زمین شناسی و ژئومورفولوژیکی در توسعه اقتصادی و اجتماعی جامعه بومی و توسعه پایدار است. بر این اساس ارائه روش های ارزیابی جامع در تحقق و توسعه ارزش های علمی، فرهنگی، اقتصادی و مانند آن در جهت شناسایی لندفرمها و مکان های مستعد برای ژئوتوریسم ضروری به نظر می رسد. هدف از این تحقیق ارزیابی میزان قابلیت های ژئومورفوتوریسمی لندفرمها با استفاده از روش رینارد و فاسیلوس می باشد. جهت دستیابی به این هدف از نقشه های توپوگرافی، نقشه های زمین شناسی، تصاویر ماهواره ای، نتایج حاصل از بازدیدهای میدانی و پرسشنامه به عنوان داده ها و ابزارهای اصلی پژوهش استفاده شد. بر این اساس ۷ ژئوسایت در منطقه مورد مطالعه انتخاب شد و سپس این ژئوسایت ها با مدل های مذکور مورد ارزیابی قرار گرفت. ژئوسایت های غار ماهی کور، آبشار بیشه و آبشار نوژیان با بیشترین امتیاز برای هر کدام از عیارهای علمی، حفاظتی و گردشگری افزوده و مکمل، در نهایت بالاترین امتیاز را در میان سایت های دیگر به دست آوردند و به عنوان برترین ژئوسایت ها از منظر عیارهای مختلف انتخاب شدند. در نتیجه، این ژئوسایت ها توان زیادی جهت جذب گردشگران از منظر عیارهای ذکر شده در مقایسه با سایر ژئوسایت های منطقه دارند و می توانند در صورت اعمال برنامه ریزی فضایی پایدار در کاهش فقر و ایجاد اشتغال در زمینه های جذب گردشگر و افزایش تورهای گردشگری در زمینه های علمی، آموزشی و تفریحی کمک شایانی داشته باشند.

کلیدواژه ها:

ژئوتوریسم ، ژئومورفوسایت ، رینارد ، فاسیلوس ، خرم آباد