بررسی متاورس به عنوان یک محیط آموزشی نوظهور

اموزش و پرورش یکی از زیربنایی ترین نقاط در شکل گیری یک جامعه است و می توان از آن به عنوان اولین نقطه برای رشد و شکوفایی یک کشور یاد کرد. این در حالی است که نمی توان از این حقیقت چشم پوشی کرد که سیستم اموزشی فعلی پاسخگوی نیازهای اموزشی و تربیتی دانش اموزان نبوده و علارقم تلاشها و پیشرفتهای حاصله، نتایج انچنان که می بایست ثمربخش نیست. در حال حاضر اموزش هایی که به روش های سنتی در مدارس انجام می شود حاکی از این است که محتوای اموزشی فعلی و نحوه ی ارایه ی آن کارامد و کاربردی نیست. چرا که ساختار و امکانات اموزش و پرورش فرصت یادگیری عملی را از دانش اموزان سلب کرده و سبب شده است که ایشان محتوا را صرفا در قالب کتاب درسی دیده و در استفاده ی عملی از اموخته های خود ناتوان باشد. لیکن با گسترش فناوری ها می توان فرصت های جدیدی برای اموزش اثرگذار، پویا و ماندگار پدید آورد. چرا که به تجربه ثابت شده است فناوری ها قدرت درگیر کردن دانش اموزان در فرایند یادگیری را دارند و به ایشان در درک بهتر مطالب کمک می رسانند. یکی از این فناوری های نوظهور و موثر متاورس است. فناوری جدیدی که می توان گفت توانایی متحول کردن اموزش و پرورش را داراست. در واقع متاورس با ترکیب چند فناوری دیگر از قبیل واقعیت افزوده، واقعیت مجازی و هوش مصنوعی و... یک دنیای سه بعدی مجازی می سازد که می تواند فرد را در آن فضا غوطه ور ساخته و این امکان را برای او میسر کند، که بدون هیچ محدودیت زمانی و مکانی چیزهایی را تجربه و درک کند که در دنیای حقیقی غیرممکن یا دشوار است. در دنیای متاورس می توان مطالب تئوری کتاب ها را در عمل به دانش اموزان نشان داد و به اموخته هایش عمق بخشید. و این وظیفه ی نهاد اموزش و پرورش است که خود را با تحولات سریع جهانی سازگار کرده و از فناوری های نوپدید به نفع جامعه آموزشی بهره برد. ظرفیت ها و چالش ها را شناخته و از آنها در جهت تربیت نسلی نیکواستفاده کند.

کلیدواژه ها:

اموزش ، متاورس ، فناوری ، واقعیت افزوده ، واقعیت مجازی ، هوش مصنوعی