نقش هوش هیجانی در بهبود تعاملات میان فردی و کاهش رفتارهای پرخطر در میان دانش آموزان استثنایی

هوش هیجانی به عنوان یکی از مهم ترین ظرفیت های روانی-اجتماعی انسان، نقش بسزایی در کیفیت تعاملات میان فردی و تنظیم رفتارهای اجتماعی ایفا می کند. در میان دانش آموزان استثنایی، که به دلیل ویژگی های خاص جسمی، ذهنی یا هیجانی، با چالش های متعددی در زمینه سازگاری اجتماعی و کنترل هیجانات مواجه هستند، توجه به هوش هیجانی از اهمیت ویژه ای برخوردار است. این گروه از دانش آموزان در بسیاری از موارد به دلیل ضعف در مهارت های هیجانی، در معرض بروز رفتارهای پرخطر قرار دارند که سلامت روانی و جسمانی آن ها و همچنین محیط آموزشی را تحت تاثیر منفی قرار می دهد. از این رو، بررسی نقش هوش هیجانی در بهبود تعاملات میان فردی و کاهش این رفتارها، موضوعی حیاتی در حوزه آموزش و پرورش ویژه محسوب می شود. هوش هیجانی شامل مهارت هایی مانند خودآگاهی، خودتنظیمی، همدلی و مهارت های اجتماعی است که به فرد امکان مدیریت هیجانات خود و درک هیجانات دیگران را می دهد. این مهارت ها زمینه ساز تعاملات مثبت و کاهش تنش های رفتاری هستند. تقویت هوش هیجانی می تواند به شکل موثری به کاهش پرخاشگری، انزوا و دیگر رفتارهای پرخطر در دانش آموزان استثنایی منجر شود. این پژوهش بیانگر ضرورت طراحی و اجرای برنامه های آموزشی هدفمند هوش هیجانی در مدارس ویژه است تا بتوان به ارتقاء سلامت روانی و اجتماعی دانش آموزان استثنایی کمک کرد. توجه به هوش هیجانی به عنوان یک ضرورت تربیتی و آموزشی، می تواند زمینه ساز بهبود کیفیت زندگی و افزایش مشارکت فعال این دانش آموزان در جامعه شود. بنابراین، انجام تحقیقات علمی گسترده تر در این حوزه، می تواند به توسعه سیاست ها و راهکارهای موثر در آموزش و پرورش ویژه کمک کند و فضای مناسب تری برای رشد همه جانبه دانش آموزان استثنایی فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، تعاملات میان فردی ، رفتارهای پرخطر ، دانش آموزان استثنایی