پتانسیل و زمینههای استفاده از فناوری نانو در کشاوری پایدار
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 140
فایل این مقاله در 9 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
TICNF10_075
تاریخ نمایه سازی: 10 شهریور 1404
چکیده مقاله:
فناوری نانو نانوفناوری به عنوان موج چهارم انقلاب، صنعتی پدیده عظیمی است که در تمامی گرایشهای علمی وجود دارد. فناوری نانو سبب افزایش بهبود بهره وری سیستمهای زیستی، کشاورزی، پزشکی، نساجی، فناوری اطلاعات ارتباطات، علم مواد و انرژی از طریق مواجهه با معضلاتی که با شیوه های مرسوم بی پاسخ مانده است گردیده است. نانوتکنولوژی با ابزارهای جدید باعث تحول در صنایع غذایی و کشاورزی شده است و می تواند از این ابزارها برای تعیین رفتار مولکولی بیماری ها، تشخیص سریع بیماری ها و افزایش توانایی گیاهان در جذب مواد مغذی استفاده کند. متخصصین اصلاح نباتات همه ساله ارقام زراعی جدیدی را برای رفع نیازهای رو به رشد بخش کشاورزی معرفی می کنند. اخیرا، محققان از فناوری نانو برای رساندن ژن ها به مکان های خاص در سطح سلولی و نوآرایی اتم ها در مولکول یک موجود همگن برای بیان صفت مطلوب و حذف فرآیند زمانبر انتقال ژن استفاده کرده اند. در عرصه های مدیریتی نیز تلاش های زیادی برای افزایش کارایی کودهای شیمیایی با استفاده از نانورسها و زئولیتهای نانومتخلخل و بازیابی حاصلخیزی خاک با آزادسازی عناصر غذایی تثبیت شده صورت گرفته است. پوشش بذرها با نانوپلیمرهایی جهت جوانه زنی بذرها در شرایط مطلوب نیز از جنبه های دیگر فناوری نانو در امر توسعه کشاورزی پیشرفته است که در حال تحقیق و توسعه می باشد. از دیگر موارد نوپای کاربرد نانوفناوری در کشاورزی پیشرفته می توان به استفاده از نانوحسگرهای بیولوژیکی و سیستمهای ماهواره ای اشاره نمود. همچنین محققان در حال توسعه نانوعلف کش ها برای کنترل علف های هرز چندساله و از بین بردن موردی بانک بذر علف های هرز هستند با استفاده از نانوذرات فلزی و فرآیند کاتالیز نوری امکان پالایش آلاینده های زیست محیطی ناشی از فاضلاب های صنعتی و مواد شیمیایی مورد استفاده در بخش کشاورزی نظیر آفت کش ها و علف کش ها وجود دارد. در این مقاله سعی شده است به مرور برخی از کاربردهای نانوتکنولوژی در حوزه کشاورزی پرداخته شود.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
محسن نیازخانی
دانشیار گروه میکروبیولوژی و مهندسی پزشکی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، موسسه آموزش عالی غیرانتفاعی آفاق ارومیه
آزیتا نوابی
استادیار گروه میکروبیولوژی و مهندسی پزشکی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، موسسه آموزش عالی غیرانتفاعی آفاق ارومیه