مقایسه استفاده از پلیمر سنتزی شیمیایی و صمغ ژلان در پوشش بذر کلزا

در این بررسی اثر پوشش دار کردن بذر کلزا رقم هایولا (۵۰) بر روی جوانه زنی بذر با استفاده از پلیمر سنتزی شیمیایی (تجارتی) و پلیمر طبیعی صمغ ژلان یک درصد در موسسه تحقیقات اصلاح و تهیه بذر چغندرقند انجام گرفت. آزمایش در قالب طرح کاملا تصادفی در چهار تکرار و شش تیمار شامل بذر بدون پوشش (لخت) و درصد وزنی پلیمر شامل پنج مقدار ۰/۵، ۱، ۱/۵، ۲ و ۳ گرم به ازای یکصد گرم بذر کلزا اجرا شد. جوانه زنی بذر پس از پوشش دار کردن طبق روش بینالمللی، ایستا در ژرمیناتور اندازه گیری شد. نتایج نشان داد که بین تیمارهای مورد آزمایش از نظر میزان جوانه زنی بذر قوه (نامیه در آزمایشگاه تفاوت معنی داری وجود نداشت میزان جوانه زنی بذور قوه) (نامیه پوشش دهی شده با صمغ ژلان یک درصد برابر با ۹۶/۸۳ درصد و با پلیمر سنتزی شیمیایی تجارتی) برابر با ۹۶/۹۲ درصد بود که در یک سطح آماری قرار گرفتند. تیمارهای مختلف پوشش پلیمری بذر بر وزن خشک ساقه چه و وزن خشک ریشه چه تاثیر معنی داری نداشت با توجه به نتایج مقایسه میانگینها مناسبترین میزان استفاده از پلیمر طبیعی صمغ ژلان یک درصد غلظت ۰/۵ گرم در ۱۰۰ گرم بود؛ اگرچه، تا ۲/۰ گرم در ۱۰۰ گرم بود؛ اگرچه تا ۲/۰ گرم در ۱۰۰ گرم بذر اثر بازدارنده ای بر جوانه زنی بذر کلزا نداشت با توجه به اینکه پلیمرهای طبیعی از نظر زیست محیطی حائز اهمیت میباشند استفاده از این نوع پلیمرها توصیه میشود.

کلیدواژه ها:

پوشش پلیمری ، بذر ، جوانه زنی ، ریشه ، ساقه ، صمغ ژلان