مروری بر مشکل زوال در بذور ارتدوکس

زوال بذر یعنی از دست دادن، کیفیت زنده ماندن و بنیه بذر در اثر عوامل نامطلوب محیطی بسیاری از محصولات از طریق بذر تکثیر می شوند و در سراسر جهان به مقادیر زیادی، تولید ذخیره و حمل می شود. زوال بذر در طول ذخیره سازی ممکن است باعث تاخیر در استقرار در مزرعه شود و در نهایت ممکن است منجر به ناهنجاریهای گیاهچه یا حتی عدم رویش شود. در طول نگهداری در بانکهای ژن پیری بذر ممکن است منجر به از بین رفتن تنوع ژنتیکی شود. بنابراین گسترش و پیش بینی طول عمر دانه های ذخیره شده از نظر تنوع زیستی و همچنین از دیدگاه اقتصادی و اجتماعی بسیار مفید است. دانه های غنی از لیپیدها به دلیل ترکیب شیمیایی خاص خود ماندگاری محدودی دارند. در طول نگهداری گونه های روغنی روند کاهشی درصد کل روغن و جوانه زنی بذر مشاهده می شود. ترکیب اسیدهای چرب مهم ترین عاملی است که حساسیت روغن ها را به اکسیداسیون تعیین می کند. صرف نظر از مشکلاتی که به دلیل کمبود فضا با شرایط مساعد پیش می آید، همیشه باید در نظر داشت که بذر یک موجود زنده است که در آن فرآیندهای بیولوژیکی زیادی انجام می شود که می تواند به بذور آسیب رسانده و از کیفیت آن کاسته شود. این مطالعه نیز با هدف مروری کلی بر روند زوال بذر در برخی از بذور ارتدکس صورت گرفته است.

کلیدواژه ها:

ارتدکس ، بذر ، زوال