سنتز سبز نانو کامپوزیت روی-سولفور (nZn-S) و بررسی اثر آن بر رشد گیاه کلزا در شرایط تنش آرسنیک

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 80

متن کامل این مقاله منتشر نشده است و فقط به صورت چکیده یا چکیده مبسوط در پایگاه موجود می باشد.
توضیح: معمولا کلیه مقالاتی که کمتر از ۵ صفحه باشند در پایگاه سیویلیکا اصل مقاله (فول تکست) محسوب نمی شوند و فقط کاربران عضو بدون کسر اعتبار می توانند فایل آنها را دریافت نمایند.

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

AEFSJ04_680

تاریخ نمایه سازی: 8 شهریور 1404

چکیده مقاله:

امروزه سنتز سبز انواع نانو ذرات حاوی عناصر فلزی با استفاده از پسماند های گیاهی، به دلیل شرایط سنتزی آسان و ارزان در مقایسه با روش های شیمیایی و فیزیکی متداول، توجه زیادی را جلب کرده است. آلودگی آب و خاک توسط آرسنیک یک نگرانی مهم زیست محیطی در بخش کشاورزی است. هنگامی که گیاهان در معرض تنش آرسنیک قرار می گیرند، علائمی مانند مهار جوانه زنی و کاهش رشد مشاهده می گردد. هدف: در این تحقیق ابتدا سنتز سبز نانو کامپوزیت روی-سولفور (nZn-S) با استفاده از نوعی پسماند گیاهی صورت گرفت و سپس اثر نانوذرات سنتز شده بر پاسخ های رشد گیاهچه های کلزا (Brassica napus) مورد بررسی قرار گرفتند. مواد و روش ها: بدین منظور در شرایط کشت هیدروپونیک، گیاهچههای چهار برگی به مدت دو هفته تحت تیمار nZn-S در غلظت های ۲۵ و ۵۰ میلی گرم بر لیتر و آرسنیک در غلظت های ۰، ۵۰، ۱۰۰ و ۲۰۰ میکرومولار قرار گرفتند. سپس میزان طول ریشه و بخش هوایی، زیست تودهی ریشه و بخش هوایی اندازه گیری گردید. نتایج: نتایج نشان دادند که سطوح بالای آرسنیک منجر به کاهش معنی دار طول ریشه و بخش هوایی، زیست تودهی ریشه و بخش هوایی میگردد، در حالی که کاربرد nZn-S باعث بهبود پاسخ های رشد گیاه کلزا تحت تنش آرسنیک شد. در تیمار ۱۰۰ میکرومولار آرسنیک، کاربرد ۵۰ میلی گرم بر لیتر nZn-S به ترتیب باعث افزایش ۴۹ و ۴۲ درصدی زیست تودهی ریشه و بخش هوایی گردید. بر طبق این نتایج پیشنهاد میشود که کاربرد nZn-S میتواند در تحمل تنش آرسنیک و افزایش مقاومت گیاه کلزا را از طریق بهبود رشد کمک کند. نتیجه گیری: لذا میتوان از این نانو کامپوزیت سبز که حاوی دو عنصر ضروری روی و سولفور می باشد جهت بهبود رشد و افزایش مقاومت گیاه کلزا در شرایط تنش آرسنیک استفاده کرد.

نویسندگان

فاطمه رنجبری

دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه زیست شناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران

زهرا سوری

استادیار، گروه زیست شناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران

لیلا نوروزی

محقق، مرکز تحقیقات عوامل محیطی موثر بر سلامت، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران