بررسی تاثیر باکتریهای شور و قلیاپسند بر رشد رویشی دانهالهای پسته مهرنوش اسکندری

هدف: پژوهش حاضر بهمنظور بررسی اثر سویههای باکتریایی شورقلیاپسند بومی منطقه خراسان رضوی (که بیشترین قابلیت تولید بهبوددهندههای رشد گیاه شامل تولید آمونیاک، تریایندولاستیک اسید وACC دیآمیناز را داشتند) بر رشد رویشی دانهالهای پسته، به صورت آزمایش کرتهای دو بار خرد شده در قالب طرح کاملا تصادفی و در شرایط باغ در سال ۱۴۰۰-۱۴۰۳ اجرا شد. مواد و روش ها: سه سطح شوری آب آبیاری (۸، ۱۲ و ۱۶ دسیزیمنس بر متر) به همراه دو رقم پسته دانشمندی و اکبری و به کارگیری دو سویه برتر و منتخب باکتری شورقلیاپسند بومی ویرجیباسیلیوسماریسمورتی و آلکالیباسیلیوسهالوآلکالوفیلوس در چهارسطح (هر یک به تنهایی، مصرف توام دو سویه و شاهد) در سه تکرار که هر تکرار شامل دو دانهال بود، بررسی گردید. صفات مورد بررسی در طرح شامل طول ساقه، قطر ساقه، تعداد برگ ریزشی، سطح برگ در دانهالها بعلاوه طول و حجم ریشه، وزن تر و خشک ریشه، وزن خشک و تر اندامهوایی، محتوای نسبی آب برگ (RWC)، میزان پرولین برگ، دمای کانوپی، شاخص کلروفیل برگ، نشت یون و در نهایت مقدار کل کربوهیدرات بود که ثبت و تجزیه و تحلیل گردید. یافته های پژوهش: نتایج نشان داد که تقریبا تمامی صفات مورفولوژی، بیوشیمیایی و عناصر مورد بررسی، تحت تاثیر اثرات شوری، رقم و سویه باکتری در سطح ۰۱/۰ معنیدار بودند. تمامی صفات مورفولوژی به استثنا نسبت ریشه به اندامهوایی (R/S) با افزایش شوری از ۸ به ۱۲ دسیزیمنز بر متر کاهش، و با ادامه روند افزایش سطح شوری به ۱۶ دسیزیمنز بر متر، به استثنا قطر ساقه، تعداد برگ ریزشی، طول ریشه، رطوبت ساقه افزایش نشان دادند. کمترین میزان رطوبت نسبی(۴/۳۸ %) در شوری ۸ دسیزیمنز بر متر و بیشترین مقدار نشت یون (۶/۵۰۸ %) در شوری ۱۶ دسیزیمنز بر متر مشاهده گردید. تمامی صفات و عناصر مورد بررسی به استثنا تعداد کل برگ و برگهای ریزشی، رطوبت ریشه، نسبت R/S، دمای کانوپی و نشت یون در رقم اکبری بیشتر از دانشمندی بود (۰۵/۰p≤). بیشترین افزایش در صفات مورفولوژی تحت تاثیر به کارگیری توام دو سویه باکتری و سپس در تلقیح با

کلیدواژه ها:

باکتریای شور ، قلیاپسند ، پسته ، رویش ، بومی ، خراسان رضوی