کشاورزی حفاظتی و امنیت غذایی: چالش های موجود و راه حل های بالقوه

سیستم کشاورزی حفاظتی به عنوان یک رویکرد اقلیمی هوشمند برای امنیت غذایی در شرایط تغییرات اقلیمی می تواند مد نظر قرار گیرد. با این حال، توسعه این سیستم با مشکلات و خلاهای متعدد مواجه است. مسائل کلیدی شامل بهره وری پایین، بازده اقتصادی کمتر در کوتاه مدت، تولید کم زیست توده و تردید بین استفاده از زیست توده تولیدی برای پوشش خاک یا مصارف متداول است. علاوه بر این، عدم برخورداری از دانش و آگاهی در مورد مزایای مختلف زیست محیطی، عدم دسترسی به ادوات مناسب و عدم آشنایی با نحوه کار با ادوات وجود دارد. ذهنیت و نگرش منفی نسبت به این سیستم‎ها، محدودیت در دسترسی به اطلاعات و متخصصین امر، افزایش آفات و بیماری های گیاهی ناشی از عدم خاک ورزی و نگهداری بقایای گیاهی، وضعیت را پیچیده تر می کند. علاوه بر این، کشاورزان عموما شخم رایج و سوزاندن بقایای گیاهی را بر اجرای تکنیک های کشاورزی حفاظتی ترجیح می دهند و تناوب زراعی را به طور مناسب نیز به کار نمی گیرند. تقاضای بالای نیروی کار به ویژه در طول دوره های کشت، دسترسی ناکافی به تسهیلات اعتباری یا سرمایه و سطح تحصیلات پایین و غیره از سایر چالش های مهم توسعه این سیستم هاست. برای مقابله با این چالش ها، توسعه مکانیزم هایی برای تجربه، یادگیری و اتخاذ شیوه های کشاورزی حفاظتی ضروری است. ترویج منافع بلندمدت اقتصادی، اجتماعی و زیست محیطی این سیستم، پیشبرد کشاورزی حفاظتی در مناطق مستعد فرسایش بادی و آبی و خشکسالی، ایجاد سازمان هایی مانند انجمن کشاورزی حفاظتی و افزایش حمایت دولت از این بخش از جمله گام های حیاتی هستند. اجرای تناوب زراعی موثر با گیاهان غیرمیزبان و افزایش تنوع گیاهی در سیستم های زراعی برای مدیریت عوامل بیماری زای گیاهی نیز حائز اهمیت فراوانی است. علاوه بر این، ایجاد ظرفیت برای ماشین آلات تخصصی کاشت و برداشت، تسهیل تبادل اطلاعات بین ذینفعان، و به رسمیت شناختن کشاورزی حفاظتی به عنوان مسیری برای توسعه پایدار، اقدامات راهبردی برای توسعه و ترویج این سیستم است.

کلیدواژه ها:

امنیت غذایی ، تغییرات اقلیمی ، جمعیت جهانی ، کشاورزی حفاظتی ، منابع کشاورزی