تاثر منابع مختلف سلنیوم بر باروری خروس مسن گوشتی

کاهش باروری در خروس مسن، با کاهش در وزن بیضه، تولید اسپرم و سطح تستوسترون و کاهش در ظرفیت آنتیاکسیدانی منی همراه است. در اغلب موارد یکی از راهکارهای حفظ باروری طیور، مدیریت تغذیهای و مکملسازی خوراک با مواد محرک دستگاه تناسلی و رفتار جنسی و دارای خاصیت آنتیاکسیدانی است. سلنیوم یک ماده معدنی مهم است که نقش اساسی در سطوح سلولی و آلی در سلامت طیور دارد. سلنیوم هم نقش ساختاری و هم نقش آنزیمی دارد و به دلیل عملکردهای کاتالیزوری و آنتیاکسیدانی خود به خوبی شناخته شده است. سلنیوم ممکن است در تنظیم عملکرد بیضه نقش داشته باشد. سلنیوم به دو شکل آلی و غیر آلی در طبیعت وجود دارد. سلنیوم معدنی (سلنیت سدیم) دارای ظرفیت بیولوژیکی غیرفعال میباشد و در جریان اکسیداسیون و توسط ارگانیسم ممکن است باعث مشکلاتی برای سلامتی گردد و سلنیوم معدنی اضافه باید از بدن دفع گردد تا موجب مسمومیت نشود. سلنیوم از منابع آلی، فراهمی زیستی بیشتری نسبت به همتایان معدنی خود نشان میدهد. مخمر غنی شده با سلنیوم (SeY) در درجه اول از ترکیبات آلی سلنیوم مانند سلنومتیونین و آنالوگهای آنها تشکیل شده است. نشان داده شده است که SeY تولید گونه های فعال اکسیژن (ROS) را کاهش می دهد و آسیب اکسیداتیو سلولی را در گونه های مختلف حیوانی کاهش می دهد. از آنجایی که ذرات نانومتری ویژگی های جدیدی مانند سطح ویژه بزرگ، فعالیت سطحی بالا، مراکز فعال سطحی زیاد، راندمان کاتالیزوری بالا، قابلیت جذب قوی و سمیت کم دارند، نانو سلنیوم توجه گسترده ای را به خود جلب کرده است.

کلیدواژه ها:

باروری ، خروس مسن ، سلنیوم آلی ، سلنیوم معدنی